lut 4, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Święta Agata, dziewica, męczennica
Poniedziałek 5. tygodnia czasu zwykłego
Ewangelia – Łukasza 9:23-26
„Cóż więc za korzyść odniesie człowiek, gdy zdobędzie cały świat, a utraci lub zrujnuje samego siebie”? To bardzo fundamentalne pytanie. Twoje ja jest czymś więcej niż cały świat. Ponieważ bez siebie, jak możesz być częścią całego świata, który posiadasz? Ale aby mieć swoje własne ja lub ocalić swoje własne ja, musisz zrobić to, co mówi nam Jezus. Musimy stracić nasze życie dla Niego. A jak możemy stracić nasze życie ze względu na Niego? Możemy stracić życie, gdy wyrzekniemy się samych siebie, weźmiemy swój krzyż każdego dnia i będziemy naśladować Jezusa. Naśladować Jezusa to kochać. Ale ten proces ma jeszcze dwie treści: wyrzekanie się siebie, czyli stawanie się pokornym, aby Jezus mógł być w nas obecny, oraz branie naszego krzyża, czyli przyjmowanie ofiar potrzebnych, aby Jezus mógł być w nas obecny. Możemy więc zyskać samych siebie, naśladując Jezusa. Zastanówmy się: Stwórzmy przestrzeń dla Jezusa w naszym życiu, abyśmy mogli zyskać samych siebie.
lut 3, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
- niedziela zwykła
Ewangelia – Marka 1:29-39
„Wszyscy cię szukają”. A On odpowiedział: „Pójdźmy gdzie indziej, do sąsiednich miejscowości, abym i tam kazał, bo po to przyszedłem”. W tych słowach Jezusa widzimy, że chce On dotrzeć do wszystkich. Nie idzie do tych, którzy już Go znali. Idzie do nowych miejsc i miast, aby tam również mógł głosić. Dobra Nowina o tym, że Bóg nas kocha, nie jest czymś zarezerwowanym tylko dla niektórych. Musi być głoszona wszystkim. Dlatego nie możemy uważać kogoś lub czegoś za obce. Wygodnie jest być pośród ludzi, których się zna. Ale kiedy chcemy głosić Ewangelię nowym ludziom i w nowych miejscach, będziemy mieli inne wyzwania. Ale właśnie po to zostaliśmy powołani. Nie odwracajmy więc twarzy od nowych ludzi, którym również musimy głosić Dobrą Nowinę. Zastanówmy się: Musimy wyjść z naszej strefy komfortu, aby głosić Ewangelię wszystkim.
Przetłumaczono z DeepL.com (wersja darmowa)
lut 2, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Sobota 4 tygodnia okresu zwykłego
Sobotnie wspomnienie Najświętszej Maryi Panny
Świętego Błażeja, biskupa, męczennika
Ewangelia – Marka 6:30-34
„Apostołowie wrócili do Jezusa i opowiedzieli Mu wszystko, co czynili i czego nauczali. Wtedy rzekł do nich: „Odejdźcie na osobne miejsce i wypocznijcie nieco”” To piękny fragment, ponieważ widzimy coś pięknego od Jezusa. Kiedy uczniowie wrócili po swojej działalności misyjnej, Jezus najpierw ich wysłuchał. Opowiedzieli mu wszystko, co zrobili. Jezus słucha wszystkiego, co zrobili. Potem przychodzi druga część, która jest piękniejsza. Jezus powiedział im: „Musicie odejść w jakieś samotne miejsce i odpocząć przez jakiś czas”. Jezus prosi ich, aby udali się na odpoczynek w samotne miejsce. To jest Jezus, w którego wierzymy i za którym podążamy. On naprawdę troszczy się o nas. On naprawdę chce, abyśmy odpoczęli po pracy. Jest to również wzór w naszym życiu, aby troszczyć się o innych. Model słuchania innych i upewniania się, że inni mają wystarczający odpoczynek. Zastanówmy się: Ważne jest, aby znać Jezusa, który chce słuchać wszystkiego, co robię w ciągu dnia i który prosi mnie o odpoczynek po pracowitym dniu.
lut 1, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Ofiarowanie Pańskie – Święto
Ewangelia – Łukasza 2:22-40
„Moje oczy ujrzały Twoje zbawienie”. To jest punkt wyjścia każdego powołania, świadomie lub nieświadomie. Kiedy odkrywamy, że cały punkt naszego życia znajduje się w jednej osobie, Jezusie Chrystusie, wtedy wszystko staje się względne w stosunku do tej osoby. Kiedy Symeon widzi Dzieciątko Jezus, jest zadowolony, jest spełniony, ponieważ całe życie czekał na ten moment. Momentu spotkania ze swoim Panem, Jezusem Chrystusem. To bardzo stosowne, że w tym dniu obchodzimy święto wszystkich osób konsekrowanych. Ponieważ podobnie jak Symeon, odkryliśmy, że jedyną wartościową rzeczą w naszym życiu jest relacja z naszym Panem, Jezusem Chrystusem. Uważnie medytuj słowa Symeona: „Teraz, Mistrzu, możesz pozwolić odejść swemu słudze w pokoju, tak jak obiecałeś; bo moje oczy ujrzały zbawienie, które przygotowałeś, aby ujrzały je wszystkie narody, światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela”. Na własne oczy rozpoznał to wszystko w Jezusie Chrystusie. Teraz nasza kolej, zwłaszcza my, którzy w pełni poświęciliśmy swoje życie Jezusowi. Ktoś może nas zapytać: „Dlaczego tak postępujesz ze swoim życiem?”. Nasza odpowiedź jest taka sama: ponieważ moje oczy ujrzały zbawienie, które przygotowałeś, aby ujrzały je wszystkie narody, światło na oświecenie pogan i chwałę każdego człowieka w stworzeniu. Zastanówmy się: Ważne jest, aby nasze oddanie Jezusowi opierało się na naszym osobistym rozpoznaniu Jezusa jako światła każdej osoby w ciemności.
sty 31, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Czwartek 4 tygodnia okresu zwykłego
Ewangelia – Marka 6:7-13
„Potem przywołał Dwunastu i zaczął rozsyłać ich parami, dając im władzę nad duchami nieczystymi”. Jezus wysyła apostołów z misją głoszenia pokuty, wyrzucania diabłów i uzdrawiania chorych. Chce rozszerzyć swoją misję o osobisty charakter. Jezus, druga osoba Trójcy Świętej, mógł uczynić cud, aby rozszerzyć swoją misję na każdego i wszędzie. Ale woli czynić to przez swoich apostołów i uczniów, aby Jego misja rozszerzyła się na innych na tej samej zasadzie wcielenia. Stąd te dwa warunki: Nie brać nic i pozostać w tym samym miejscu. Nic nie brać, ponieważ jedynym zasobem tej misji jest łaska Boża. Musi być całkowicie zależna od Boga i Jego opatrzności. To radykalna zależność od Boga, nawet bez możliwości posiadania zapasowej tuniki. Następnie pozostanie w jednym miejscu. Chodzi o to, aby mieć prawdziwą międzyludzką głęboką relację, a nie tylko powierzchowną relację z osobami. Jeśli przenosisz się z jednego miejsca pobytu do drugiego, nie ma głębokiej relacji z nikim. To tylko ucieczka i płytkie relacje z ludźmi, z którymi wchodzisz w interakcje. Zastanówmy się: Aby kontynuować misję Jezusa, musimy mieć radykalną zależność od Boga i głębokie relacje z innymi.
