Niedziela 15 października

Niedziela 15 października

28. niedziela zwykła
Święta Teresa z Ávila (1515 – 1582)
Pierwsze czytanie – Izajasz 25:6-10
W dzisiejszym czytaniu słuchamy o mesjańskiej radości przepowiedzianej przez proroka Izajasza. Radość ta wyrażona jest w formie uczty. Uczta jest przygotowana przez Pana. Pan przygotowuje ucztę dla wszystkich narodów. Nikt nie jest wykluczony. Pan przygotowuje ucztę dla wszystkich. Jedzenie jest najwyższej jakości, w tym wina. Ale nie tylko jedzenie jest powodem do radości. Pan usuwa smutki wszystkich ludzi i niszczy śmierć na zawsze. Wskazuje to na życie wieczne. Ale ta mesjańska radość jest czymś, co zaczyna się tutaj. Jak ta radość jest możliwa tutaj? Pan zniszczył śmierć, dając nam zdolność kochania. Śmierć jest brakiem miłości. Ilekroć potrafimy kochać, pojawia się mesjańska radość. Kiedy możemy kochać, zasłona żałoby zostaje usunięta. Kiedy możemy kochać, możemy otrzeć łzy z policzków. Kiedy możemy kochać, możemy pozbyć się wstydu. Możemy kochać, ponieważ Pan nas zbawił. Możemy kochać, ponieważ Pan jest naszą nadzieją. Możemy kochać, ponieważ Pan jest z nami. Zastanówmy się: Czy staram się dawać mesjańską radość tym, którzy mnie otaczają, kochając ich?

Sobota, 14 października

Sobota, 14 października

Sobota 27. tygodnia okresu zwykłego
Święty Kalikst, papież, męczennik
Sobotnie wspomnienie Najświętszej Maryi Panny
Pierwsze czytanie – Joel 4:12-21
Całe przesłanie jest takie, że kiedy jesteśmy z Bogiem, mamy stabilność i postęp. Kiedy oddalamy się od Boga, tracimy wszystko. Kiedy jesteśmy z Bogiem, pojawią się nowe możliwości, a istniejące możliwości rozkwitną. „Gdy nadejdzie ten dzień, góry będą opływać nowym winem, a pagórki mlekiem, i wszystkie koryta Judy będą opływać wodą. Z domu Pańskiego wytryśnie źródło, by nawodnić wadi akacji”. Ta prawda jest wielokrotnie powtarzana w słowach proroków. Nasza bliskość z Bogiem aktywuje całą Bożą energię wokół nas. Im bardziej budujemy nasze życie wokół Pana, tym bardziej rozkwita nasze życie. Taka jest prawda o obecności Boga w naszym życiu. Kiedy stawiamy Pana w centrum naszego życia, nasze życie staje się inne. „Lecz Pan będzie schronieniem dla swego ludu, warownią dla synów Izraela”. Pan staje się naszym schronieniem przez cały czas i twierdzą przeciwko wszystkim naszym wrogom. Zastanówmy się: Czy organizuję swoje życie wokół Pana?

Piątek 13 października

Piątek 13 października

Piątek 27 tygodnia czasu zwykłego
Pierwsze czytanie – Joel 1:13-15,2:1-2
Prorok proponuje dzień pokuty. Dzień powitania Pana. Dzień oczyszczenia, aby dobrze przyjąć Pana. Najważniejszym czynnikiem w tym apelu jest to, że cała społeczność jest wezwana do pokuty. Kapłani, kaznodzieje, starsi i cała społeczność przygotowują się na przyjęcie Pana. Nasze przygotowanie do przebywania z Panem musi odbywać się razem z całą społecznością. Nie mogę przygotowywać się sam, aby być blisko Boga. Mogę przygotować się ze wszystkimi wokół mnie do obecności Pana. Nie możemy przygotować się na przyjęcie Pana, nie włączając w to innych. Musimy razem z naszą wspólnotą przygotowywać się do bycia blisko Boga. Musimy wziąć tych wokół nas w nasze bycie z Panem. Musimy iść razem w kierunku Pana. Nie możemy iść sami do Boga. Zastanówmy się: Czy zabieram wszystkich wokół siebie do Pana razem ze mną?

Czwartek, 12 października

Czwartek, 12 października

Czwartek 27 tygodnia okresu zwykłego
Pierwsze czytanie – Malachiasza 3:13-20
„Wtedy znowu zobaczycie różnicę między człowiekiem prawym a bezbożnym, między tym, który służy Bogu, a tym, który Mu nie służy”. Słowo Boże poucza nas dzisiaj o bardzo ważnym aspekcie naszego życia. Istnieje różnica między tymi, którzy są blisko Boga, a tymi, którzy są daleko od Niego. Ta różnica jest czymś stworzonym przez Boga. Ale stworzony przez nas z naszą wolnością. Dzieje się tak, że kiedy decydujemy się być blisko Boga z naszą wolnością, wzrastamy w świetle Bożej miłości. „Ale dla was, którzy boicie się mego imienia, zaświeci słońce sprawiedliwości z uzdrowieniem w swoich promieniach”. Ale dla tych, którzy wybierają swoją wolność, aby być z dala od Boga, zabraknie im tego światła. To tak, jakby zamknąć oczy i powiedzieć, że jest ciemność. Ten, kto ma otwarte oczy, widzi światło słońca i chodzi prawidłowo. Ale ten, kto ma zamknięte oczy, nie zobaczy słońca i będzie w niebezpieczeństwie. Wybór należy do nas wraz z naszą wolnością. Zastanówmy się: Czy mam zawsze otwarte oczy, aby widzieć światło Bożej miłości?

Środa, 11 października

Środa, 11 października

Środa 27. tygodnia okresu zwykłego
Święty Jan XXIII, papież
Pierwsze czytanie – Jonasz 4:1-11
W tym epizodzie Księgi Jonasza jest wielka lekcja do nauczenia się. Lekcja, której musimy się nauczyć i która musi stać się częścią naszego codziennego życia. Być może Bóg dał mi możliwość nauczenia się tego. Kiedy wchodzimy w prawdziwą relację z Bogiem, zmieniamy się, dostosowujemy i przekształcamy. To właśnie jest najważniejsze. Zmiana, która dokonuje się w naszym codziennym życiu. Najbardziej widoczna zmiana zachodzi w naszych relacjach z innymi. Przyjmujemy z radością każdą dobrą rzecz, która przydarza się innym. Radość innych staje się naszą radością. Ta transformacja zachodzi w naszej relacji z Bogiem. Jonasz był smutny, gdy Bóg zmienił swoją decyzję o zniszczeniu Niniwy, co jest dobrą rzeczą. Ale Bóg nawiązuje rozmowę z Jonaszem, aby ten zrozumiał boską rzeczywistość. Na tym polega piękno relacji z Bogiem. W prawdziwej relacji z Bogiem zawsze jest ten dialog, aby zrozumieć rzeczywistość. Zastanówmy się: Czy staję się częścią dialogu z Bogiem w mojej relacji z Bogiem?