sty 27, 2023 | CHLEB POWSZEDNI
Święty Tomasz z Akwinu, kapłan, doktor Kościoła
w sobotę 3 tygodnia okresu zwykłego
Pierwsze czytanie – Hbr 11:1-2,8-19
Wiara jest przedstawiona jako motor życia Abrahama i Sary. Każdy aspekt ich życia jest kierowany przez wiarę, począwszy od opuszczenia własnego kraju i zamieszkania w namiotach. Dzięki wierze uwierzyli w obietnice. „Wszyscy ci umarli w wierze, zanim otrzymali cokolwiek z tego, co było obiecane”. Tutaj widzimy również ważny element wiary. Uwierzyli w obietnice, a umarli nie doczekawszy się spełnienia obietnic. Co więcej, z powodu wiary zostali nawet wystawieni na próbę. „To dzięki wierze Abraham, gdy został wystawiony na próbę, ofiarował Izaaka”. Widzimy te dwa elementy wiary: nie widzieli spełnienia obietnic i zostali poddani próbie. Dlaczego więc uwierzyli? Uwierzyli, bo utożsamiali się z obietnicami Boga. Wiara to utożsamienie się z planem Bożym. Nie jest ona czymś, co posiadamy, ale jest czymś, czym się stajemy. „Żyli tam w namiotach, podczas gdy on oczekiwał na miasto założone, zaprojektowane i zbudowane przez Boga”. Mieszkając w namiotach utożsamiali się z miastem założonym, zaprojektowanym i zbudowanym przez Boga. Mając tylko jednego syna, identyfikowali się z potomkami tak licznymi jak gwiazdy nieba lub ziarna piasku. Abraham ofiarował swojego syna, ponieważ widział, że jego syn żyje. Zatem wiara to nie posiadanie czegoś, ale pozostawienie wszystkiego, abyś miał tylko plan Boga, stajesz się planem Boga. Zastanówmy się: Czy moja wiara to tylko pewność siebie, czy to ja staję się planem Boga?
sty 26, 2023 | CHLEB POWSZEDNI
Piątek 3 tygodnia okresu zwykłego
lub Święta Aniela Merici, Dziewica
Pierwsze czytanie – Hbr 10, 32-39
„Nie tylko bowiem uczestniczyliście w cierpieniach tych, którzy byli w więzieniu, ale z radością przyjęliście pozbawienie was waszych rzeczy, wiedząc, że posiadacie coś lepszego i trwałego”. To jest klucz do przyjęcia wszystkich wyzwań i trudności na naszej drodze naśladowania Chrystusa, który jest światłem naszego życia. Dlatego czytamy: „Pamiętajcie o wszystkich cierpieniach, jakie was spotkały po otrzymaniu światła, we wcześniejszych dniach”. Kiedy zaczynamy iść za światłem, spotykamy się z wyzwaniami i trudnościami. Nie tylko trudności wewnętrzne, ale także trudności i wyzwania społeczne. „Czasami będąc sami publicznie narażeni na zniewagi i przemoc, a czasami jako współpracownicy innych, którzy byli traktowani w ten sam sposób”. Wtedy pojawia się pytanie, jak się z tym zmierzyć? List mówi, że możemy to zrobić, gdy posiadamy coś, co jest lepsze i trwałe. Posiadanie czegoś, utożsamianie się z czymś. To nie jest coś, ale to jest osoba, osoba Jezusa Chrystusa. Kiedy czujemy, że należymy do Jezusa Chrystusa, mamy Jego miłość, a Jego miłość jest lepsza i trwa wiecznie, możemy sprostać wszelkim trudnościom w pójściu za Nim. Trudności przyjmujemy nie sami, ale razem z Jezusem Chrystusem. A potem nawet wchodzimy na dalszy poziom. Będziemy starali się dzielić cierpienia innych, „nie tylko współuczestniczyli w cierpieniach tych, którzy byli w więzieniu”. Im bardziej czuję się częścią Jezusa Chrystusa, prowadzony przez Jezusa Chrystusa, tym radośniej stawiam czoła trudnościom i dzielę trudności innych. Nie wycofujemy się ani nie toniemy w nich. Idziemy ciągle ze światłem, aby być światłem dla innych. Zastanówmy się: Czy czuję, że należę do Jezusa Chrystusa, gdy stawiam czoła trudnościom w moim życiu?
sty 25, 2023 | CHLEB POWSZEDNI
Święci Tymoteusz i Tytus, biskupi
w czwartek 3 tygodnia okresu zwykłego
Pierwsze czytanie – 2 Tymoteusza 1:1-8
Św. Paweł życzy Tymoteuszowi „…łaski, miłosierdzia i pokoju…”. Łaski, aby uaktywnić nasze dary, miłosierdzia, aby rozgrzeszyć naszą słabość i pokoju, aby wytrwać w wyzwaniach. Łaska jest potrzebna, aby nie mieć ducha nieśmiałości. Łaska jest potrzebna, aby mieć Ducha mocy, miłości i samokontroli. Miłosierdzie jest potrzebne, aby nie wstydzić się świadczyć o Panu. Wstydzimy się, gdy mamy słabości lub braki. Ale tam miłosierdzie Boże pomoże. Następnie potrzebny jest pokój, aby znosić trudy dla dobra Dobrej Nowiny. W tym wszystkim musimy polegać na mocy Bożej. O to wszystko św. Paweł modli się za Tymoteusza. W modlitwie Paweł łączy swoje życzenia dla Tymoteusza i swoje rady dla Tymoteusza. Poradom muszą towarzyszyć życzenia i oba muszą być zjednoczone w modlitwie. Zastanówmy się: na ile w naszych modlitwach jednoczymy nasze rady dla innych z życzeniami łaski, miłosierdzia i pokoju?
sty 24, 2023 | CHLEB POWSZEDNI
Nawrócenie Świętego Pawła, Apostoła
Pierwsze czytanie – Dz 22, 3-16
„Światło było tak oślepiające, że oślepłem, a moi towarzysze musieli wziąć mnie za rękę; i tak doszedłem do Damaszku”. Tak mówi św. Paweł o swoim pierwszym spotkaniu z Jezusem Chrystusem. Światło, które uczyniło Pawła całkowicie ślepym. Wszystko, co Paweł myślał i widział do tego momentu, przestaje istnieć. Będzie widział wszystko w nowy sposób. Do tej pory kierował się swoimi studiami i ścisłym przestrzeganiem prawa. Ale to wszystko stało się ciemnością przez to olśniewające światło. Olśniewające światło spotkania z Jezusem Chrystusem. To już nie prawo go prowadzi, ale osoba Jezusa Chrystusa. Od wierzchu konia do ziemi przez jasne światło. Ze szczytu swoich przekonań do rzeczywistości wcielenia Jezusa. Wszystko staje się nowe w Jezusie. Efekt olśnienia wnosi w życie Pawła światło Jezusa Chrystusa. A on przyjął je całkowicie. Kiedy światło Chrystusa przychodzi do naszego życia, musimy zacząć inaczej postrzegać rzeczy w naszym życiu. Będziemy myśleć o wolności i wyzwoleniu. Zastanówmy się: na ile pozwalamy, aby światło Chrystusa zmieniło nasz sposób widzenia rzeczy w naszym życiu?
sty 23, 2023 | CHLEB POWSZEDNI
Święty Franciszek Salezy, biskup, doktor Kościoła
we wtorek 3 tygodnia okresu zwykłego
Pierwsze czytanie – Hbr 10, 1-10
Prawo jest tylko drogowskazem wskazującym drogę Pańską. Ma ono jednak zdolność zbawiania nas. O tym właśnie mówi autor Listu do Hebrajczyków: „Ponieważ Prawo nie ma więcej niż odbicie tych rzeczywistości, a nie ma ich skończonego obrazu, jest całkiem niezdolne do doprowadzenia wierzących do doskonałości, przy tych samych ofiarach wielokrotnie składanych rok po roku”. Tak więc w Jezusie Chrystusie prawo zostaje zastąpione przez Jego osobę, przez Niego samego. Chce podzielić się swoim życiem, abyśmy nie podlegali już prawu, które nie może nas zbawić, ale Jego miłości, która jest w stanie nas zbawić. „On znosi pierwszy rodzaj, aby zastąpić go drugim. A ta Jego wola była dla nas, abyśmy byli uświęceni przez ofiarę Jego ciała złożoną raz na zawsze przez Jezusa Chrystusa.” Prawo sugeruje zewnętrzne przestrzeganie, a Miłość sugeruje wewnętrzne przylgnięcie. Jezus Chrystus ofiarowuje siebie, aby każdy z nas mógł być zjednoczony z Jego ciałem. „Ty, który nie chciałeś ofiary ani okupu, przygotowałeś dla mnie ciało”. Stajemy się Jego członkami i jesteśmy zbawieni. Jesteśmy zbawieni w Nim. Ta wewnętrzna jedność z Jezusem Chrystusem jest tym, co czyni różnicę. Zastanówmy się: W jakim stopniu jestem zjednoczony z ciałem Chrystusa?
