sty 3, 2023 | CHLEB POWSZEDNI
Najświętsze Imię Jezusa
Pierwsze czytanie – 1 J 2,29-3,6
„Pomyślcie o miłości, której Ojciec nam użyczył, pozwalając, abyśmy byli nazwani dziećmi Bożymi;”. Czy rzeczywiście myślimy o tej hojności? Św. Jan żyjący w tej obfitości wyraża się bardzo dobrze. Czy rzeczywiście myślimy o tej hojności miłości Ojca? W większości przypadków odpowiedź jest negatywna. Jeśli naprawdę myślimy o hojności tej miłości, to nie możemy być smutni, nie możemy być przygnębieni, nie możemy być rozczarowani czy nastrojowi w życiu. Ponieważ hojność Bożej miłości jest ponad wszystkim. A my jesteśmy dziećmi Bożymi. Nie czujemy się dziećmi Bożymi, bo nie myślimy o miłości Boga Ojca. Kiedy zaczniemy myśleć o Bogu jako o ojcu, który hojnie nas kocha, poczujemy, co to znaczy być synem lub córką Boga. Jeśli naprawdę rozpoznamy, kim jesteśmy przez chrzest, zaczniemy myśleć o miłości tego Ojca. Hojność Jego miłości jest ponad wszystkim w naszym życiu. Ponad moją słabością i moimi wadami, nad moimi brakami i wadami, On lawiruje swoją miłością, abyśmy żyli jako Jego synowie i córki. Zastanówmy się: Na ile odczuwamy miłość Boga i na ile ta hojność miłości kieruje nami w naszych poczynaniach codziennego życia?
sty 2, 2023 | CHLEB POWSZEDNI
Święci Bazyli Wielki i Grzegorz Nazjanin, biskupi, doktorzy Kościoła
Ewangelia – Jan 1, 19-28
„Głos, który woła na pustyni: Czyńcie drogę prostą dla Pana”. To głos, który woła na pustyni. Głos, który należy usłyszeć… głos, który budzi… głos, który prowadzi… głos, który odbija się echem… głos, który przerywa ciszę… na pustyni, w trudnych chwilach naszego życia… w pięknych chwilach naszego życia… w trudnych chwilach naszego życia. „Czyńcie prostą drogę dla Pana”. Bo Pan chce być z tobą. Pan chce być z tobą, kiedy płaczesz lub uśmiechasz się. On chce tam być. Czeka na naszą zgodę. Czeka na nasze przyjęcie, bo szanuje naszą wolność. On chce mieć prostą drogę do naszego serca. Nic nie stoi na Jego drodze. Prosta droga nie ma zakrętów… zakrętów, które buduję, aby zachować swój egoizm, zakrętów, które buduję, aby chronić swoje ego. Zastanówmy się: Jak prosta jest droga Pana do mojego serca?
sty 1, 2023 | CHLEB POWSZEDNI
Maryja, Święta Boża Rodzicielka
Ewangelia – Łk 2, 16-21
„A Maryja zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu”. Przechowywanie i rozważanie… co czyni serce Maryi, Świętej Bożej Rodzicielki! Jak to robi? Czyni to mówiąc zawsze „fiat” woli Bożej i Słowu Bożemu. Ciągłe „tak” dla Słowa Bożego może być tylko rezultatem poszukiwania i rozważania skutków tego samego Słowa Bożego w Jej życiu. Nie jest to zwykłe rozmyślanie, ale czynienie tego w sercu. Czynienie tego w głębi duszy, w jej sercu. Słowo Boże staje się jedynym skarbem i z niego wypływają wszystkie myśli. Tylko wtedy, gdy naprawdę zastanowimy się nad kontekstem Ewangelii, zrozumiemy, co to znaczy „cenić i rozważać”! Nie dostali miejsca w gospodzie, Dzieciątko rodzi się w żłobie, jacyś pasterze przechodzili obok, aby je pozdrowić… więc co ona skarbi i rozważa…? To wiara w Słowo Boże, którą pielęgnuje i rozważa pomimo wszystkich przeciwnych sytuacji, w których żyje i których doświadcza. Zastanówmy się: czy jesteśmy gotowi, by nadal cenić i rozważać Słowo Boże pomimo sprzeczności, w jakich żyjemy?
gru 31, 2022 | CHLEB POWSZEDNI
Siódmy dzień w oktawie Bożego Narodzenia
Święty Sylwester I, papież
Ewangelia – Jan 1,1-18
„Słowo stało się ciałem, zamieszkało wśród nas i ujrzeliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką ma jako jedyny Syn Ojca, pełen łaski i prawdy”. Słowo nadal żyje wśród nas na różne sposoby. Przy różnych okazjach możemy oglądać Jego chwałę. Jego chwałę pełną łaski. Prawda o wcieleniu jest rzeczywistością codziennego życia. Obecność Boga wśród nas jest faktem codzienności. Kiedy uznamy tę obecność w naszym życiu, w naszych codziennych doświadczeniach, zaczniemy widzieć Jego chwałę obecną również w naszym życiu. Od uznania obecności Boga do ujrzenia Jego chwały, napełniającej łaską w naszym życiu. Będąc w ostatnim dniu tego roku, jest to moment, aby zobaczyć wszystkie te wypełnione łaską chwile z 2022 roku. Wypełnijmy nasze serca wdzięcznością i miłością. Jest to bardzo ważne, aby jeszcze raz podkreślić miłującą obecność Boga zapewnioną na rok 2023, abyśmy mogli zobaczyć Chwałę Boga obecną przez Jego łaskę w każdej chwili naszego życia.
gru 30, 2022 | AKTUALNOŚCI
„Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat,
żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole.
Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas…
(z „Kolędy dla nieobecnych Z. Preisnera)
Jednym ze zwyczajów wieczerzy wigilijnej jest nakrycie dodatkowego talerza dla niespodziewanego gościa lub osoby samotnej.
W naszej, świnoujskiej wspólnocie to symboliczne puste miejsce zajęły w tym roku trzy osoby: pani Barbara – samotna starsza parafianka, i mała Wiktoria ze swoją babcią z Ukrainy. Dziewczynka wraz z babcią po raz pierwszy przeżywała Wigilię według tradycji katolickiej, tzn. z czytaniem fragmentu z Pisma św., dzieleniem się opłatkiem i kolędowaniem. Wiktoria cały tydzień przeżywała to spotkanie, pytając każdego ranka „kiedy będzie sobota”. Babcia była szczęśliwa i wzruszona oraz chętnie opowiadała o wieczerzy ukraińskiej i próbowała z namaszczeniem każdą przygotowaną potrawę wigilijną.
Pani Barbara również nie potrafiła opanować łez i powtarzała, jak bardzo jest szczęśliwa, że nie jest sama tego wieczoru i świętuje w tak uroczysty sposób.
Po kolacji nastąpiła chwila, na którą najbardziej chyba czekała Wiktoria – czyli prezenty. Wszystkie siostry i panie zostały obdarowane, ale najwięcej podarunków otrzymała Wiktoria ( z relacji po-wigilijnej wiemy, że po przyjściu do domu rozłożyła wszystko na podłodze i powiedziała: „Ojej, nie wiem, od czego mam zacząć”).
To była radosna i przyjacielska wigilia Narodzenia Pana. Dziękujemy Bogu za to, że w tym roku „puste miejsce przy stole” nie było tylko tradycją, ale stało się dla nas czymś realnym; że Bóg się narodził przez miłość w naszych sercach.
Siostry ze Świnoujścia
