lis 15, 2022 | CHLEB POWSZEDNI
Środa 33 tygodnia w okresie zwykłym
Ewangelia – Łk 19, 11-28
„Weź od niego funt i daj go temu, kto ma dziesięć funtów”. To, co mamy, jest dane dla misji. Nasze talenty i zdolności są nam dane, abyśmy byli zjednoczeni z tym, co ma Mistrz. Musimy używać tego, co jest nam dane, zgodnie z intencjami tego, który dał nam talenty. Kiedy czujemy się oddzieleni od Jezusa, chcemy zachować nasze talenty dla siebie. Nawet chcemy działać przeciwko Niemu. Nie chcemy przyjąć Jezusa jako naszego Pana. Chcemy wybrać własnego króla. Gdy tak się stanie, stracimy to, co zostało nam dane. Jesteśmy kochani przez Boga. Kiedy nie uznajemy tej miłości i kiedy nie dzielimy się tą miłością z innymi, nie postępujemy zgodnie z intencjami Boga, który nas pierwszy umiłował. Trzymamy ją w kawałku płótna. Bóg kocha nas po to, abyśmy wiernie dzielili się tą miłością nawet w bardzo małej rzeczy. Im bardziej będziesz kochał innych, tym więcej Bożej miłości spłynie na ciebie, abyś mógł jeszcze bardziej kochać innych. Zastanówmy się: Czy wykorzystuję miłość Bożą, którą otrzymuję, aby kochać innych, czy też chowam ją dla siebie?
lis 14, 2022 | CHLEB POWSZEDNI
Wtorek 33 tygodnia w okresie zwykłym
Ewangelia – Łk 19, 1-10
„Wszyscy szemrali, gdy zobaczyli, co się dzieje”. Czy Jezus zrobił coś niesprawiedliwego? Coś złego? Nie. Dlaczego więc wszyscy narzekali? Tylko dlatego, że wszyscy byli zazdrośni o radość Zacheusza. Uważali, że nie zasługuje on na taką uwagę Jezusa. Bo nie znali zatroskanego Zacheusza, który chciał zobaczyć, kim jest Jezus. Bo nie znali biegnącego Zacheusza wyprzedzającego Jezusa. Bo nie znali wspinającego się Zacheusza na drzewo jaworowe, obok którego miał przechodzić Jezus. Ale Jezus znał tego Zacheusza. Na tym polega specyfika miłości Jezusa. On widzi nasze pragnienia; widzi nasze próby i uznaje je. Kiedy innym przydarzają się dobre rzeczy, nie narzekajmy i nie osądzajmy, bo Bóg widzi to, czego my nie widzimy. On ma swoje plany. Musimy widzieć wszystkie rzeczy w tej perspektywie. Zastanówmy się: Czy narzekam w swoim sercu, gdy innym przydarzają się dobre rzeczy?
lis 13, 2022 | CHLEB POWSZEDNI
Poniedziałek 33 tygodnia w okresie zwykłym
Ewangelia – Łk 18, 35-43
Jezus słyszy wołanie tego niewidomego pośród wszystkich hałasów ulicy. Człowiek ten krzyczy tym głośniej, że ludzie proszą go o ciszę. Widzimy tu piękną wymianę w relacji między Bogiem a człowiekiem. Bóg zawsze słyszy nasze wołanie, niezależnie od okoliczności. A my w naszym sercu pragniemy Boga bez względu na wyzwania. Taka jest rzeczywistość w sercu każdej osoby ludzkiej. Nie ma nic na zewnątrz ani wewnątrz nas, co mogłoby przeszkodzić temu poruszeniu naszego serca ku Bogu. Bóg zawsze słucha bicia naszego serca. Kiedy stwierdza, że wołamy głośniej pośród ludzi proszących nas o milczenie, zatrzymuje się. „Jezus zatrzymał się i kazał im przyprowadzić człowieka do Niego”. Jezus zatrzymuje się dla mnie i prosi te same osoby, które prosiły mnie o uciszenie, aby przyprowadziły mnie do Niego. Jakie to piękne! Jezus zatrzymuje się na moim wołaniu i zostaję zabrany do Niego. Co więc stoi na przeszkodzie, byś wołał do Niego głośniej?
lis 12, 2022 | CHLEB POWSZEDNI
33. niedziela w okresie zwykłym
Światowy Dzień Ubogich 2022
„Niech ten Światowy Dzień Ubogich w 2022 roku będzie dla nas momentem łaski. Niech umożliwi nam dokonanie osobistego i wspólnotowego rachunku sumienia i postawienie sobie pytania, czy ubóstwo Jezusa Chrystusa jest naszym wiernym towarzyszem życia” (Papież Franciszek, Orędzie na Światowy Dzień Ubogich 2022).
W Ewangelii Jezus mówi: „Uważajcie, żebyście nie dali się zwieść – mówił – bo wielu przyjdzie używając mojego imienia i mówiąc: „Ja jestem nim” i „Czas jest bliski”. Te słowa Jezusa dobrze jest medytować w ten Światowy Dzień Ubogich. Zapominamy o ubogich, gdy przyjmujemy za Jezusa niewłaściwą osobę. Zapominamy o ubogich, gdy przyjmujemy niewłaściwą ideę jako Ewangelię. Popadamy w oszustwo, gdy nie widzimy ubogiego tuż obok mnie. Popadamy w oszustwo, gdy tak dużo mówimy, a nie robimy nic, by pomóc potrzebującym. I znowu Jezus mówi: „Miejcie to starannie na uwadze: nie macie przygotowywać obrony, bo Ja sam wam dam…” Zapominamy o biednych, gdy przygotowujemy swoją obronę zapominając o roli Boga. Zapominamy o ubogich, gdy przygotowujemy nasze plany i projekty zapominając o planie Boga. Zapominamy o słowie Jezusa i jesteśmy zajęci przygotowaniem. On powiedział, że zapewni. Kiedy zapominamy o opatrzności Boga, zapominamy o ubogich. Zastanówmy się: czy żyję w zakłamaniu zapominając o ubogich, którzy są blisko mnie?
lis 11, 2022 | CHLEB POWSZEDNI
Święty Jozafat, biskup, męczennik
Sobota 32. tygodnia w okresie zwykłym
Ewangelia – Łk 18, 1-8
„Powiadam wam, że prędko weźmie ich w obronę. Ale gdy Syn Człowieczy przyjdzie, czy znajdzie na ziemi jakąkolwiek wiarę?” Czy naprawdę wierzymy w te słowa Jezusa? Przy tym wszystkim, co dzieje się wokół nas, nie wierzymy w to. Właśnie dlatego Jezus mówi. Ale kiedy Syn Człowieczy przyjdzie, czy znajdzie jakąkolwiek wiarę na ziemi? Bo Bóg zawsze dotrzymuje swojej obietnicy, ale my tego nie widzimy i nie uznajemy. Przy zwykłym dyskomforcie zapominamy o wszystkim, co dobrego wydarzyło się w naszym życiu. Tutaj widzimy wytrwałość tej wdowy. Przed nią były tylko niewygody. Najpierw niesprawiedliwość, której doznała. Potem sędzia, który nie miał ani bojaźni Bożej, ani szacunku dla człowieka. Potem ciągłe odmawianie sprawiedliwości. Przy tych wszystkich wyzwaniach nadal wierzyła, że sprawiedliwości stanie się zadość. Ta siła umysłu jest tym, co powinniśmy mieć w modlitwie. Ta ufność w obietnicę Bożą jest wiarą, którą powinniśmy mieć. Zadajmy sobie to pytanie: Czy naprawdę wierzę w obietnicę Bożą, że On sprawi, że sprawiedliwość zostanie wykonana i to szybko, pośród przeciwności codziennego życia?
