sty 11, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Poniedziałek 1. tygodnia okresu zwykłego
Ewangelia: Mk 1, 14-20
Na samym początku swojej publicznej działalności Jezus wypowiada słowa, które wyznaczają kierunek na wszystkie czasy: „Czas się wypełnił i królestwo Boże jest blisko. Nawróćcie się i wierzcie w Ewangelię”. Te pierwsze słowa nie są ostrzeżeniem, ale zaproszeniem, ogłoszeniem, że Bóg nie jest już odległy i że historia osiągnęła decydujący moment. Bliskość Królestwa wymaga odpowiedzi serca i życia: nawrócenia jako zmiany kierunku i wiary jako zaufania zbawczemu działaniu Boga. Wezwanie Jezusa skierowane do pierwszych uczniów następuje bezpośrednio po tym ogłoszeniu, pokazując, że Dobra Nowina ma być przeżywana, a nie tylko słuchana. Fragment ten przypomina nam, że życie chrześcijańskie zaczyna się, gdy uznajemy, że nadszedł czas, aby odpowiedzieć, porzucić to, co nie daje już życia, i podążać za Chrystusem z ufnością, że królestwo Boże już się wśród nas rozprzestrzenia. Zastanówmy się: czy uznaję, że nadszedł moment, w którym Bóg wzywa mnie do zmiany kierunku, zaufania Dobrej Nowinie i bardziej zdecydowanego podążania za Chrystusem w moim codziennym życiu?
Don Giorgio
sty 11, 2026 | AKTUALNOŚCI
W niedzielę 11.01.2026 r. wspólnie z parafianami z Mieszkowic w kościele pw. św. Jerzego, modliłyśmy się na Eucharystii o dar beatyfikacji sługi Bożego ks. Jana Schneidera. To już tradycja, że my – siostry marianki – przyjeżdżamy w styczniu, mimo śniegu, mrozu i zamieci, do rodzinnej miejscowości Założyciela naszego zgromadzenia. Okazją wspólnej modlitwy i dziękczynienia Bogu za jego życie, chrzest i wiarę była tym razem 202. rocznica urodzin wrocławskiego obrońcy kobiet, pokornego kapłana, który w II poł. XIX w. we Wrocławiu ratował zagrożone moralnie, ubogie dziewczęta służące. Obecnie, gdy toczy się proces beatyfikacyjny ks. Jana, modlitwa o wyniesienie go na ołtarze i wpisanie w poczet błogosławionych Kościoła wybrzmiewa z coraz większą mocą w wielu różnych miejscach i to nie tylko we Wrocławiu, ale także w diecezji opolskiej, a szczególnie w jego rodzinnej miejscowości – Mieszkowicach. Dziękujemy wszystkim za tę płynącą z serc ufną modlitwę.
s. Barbara
sty 10, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Chrzest Pański
Czytania: Izajasz 42:1-4, 6-7; Dzieje Apostolskie 10:34-38; Mateusz 3:13-17
Święto Chrztu Pańskiego objawia najgłębszą prawdę o tym, kim jest Jezus i jak działa w świecie. Gdy Jezus wkracza do wód Jordanu, otwierają się niebiosa, zstępuje Duch Święty, a głos Ojca nazywa Go Umiłowanym Synem, tożsamością opartą nie na władzy czy przywilejach, ale na komunii z Bogiem i całkowitej gotowości do wypełniania Jego woli. Obdarzony Duchem Świętym Jezus zostaje posłany, aby przynieść narodom prawdziwą sprawiedliwość, sprawiedliwość, która leczy, a nie potępia, odnawia, a nie dominuje. Jak przypomina nam Dzieje Apostolskie, ponieważ Bóg był z Nim, Jezus czynił dobro i uwalniał tych, którzy byli uciskani przez zło. Jego chrzest nie jest aktem pokuty za grzechy, ale solidarności z ludzkością i rozpoczęciem misji kształtowanej przez Ducha. To święto zachęca nas do uznania, że ten sam Duch, który spoczął na Jezusie, wzywa nas do odważnego życia naszym własnym chrztem, pozwalając, aby głos Boga nas definiował, Duch Boży nas prowadził, a sprawiedliwość Boża urzeczywistniała się w naszym życiu. Zastanówmy się: Chrzest Pański objawia Jezusa jako Umiłowanego Syna namaszczonego przez Ducha Świętego, posłanego, aby przynieść światu uzdrawiającą sprawiedliwość i zapraszającego nas do życia naszym własnym chrztem w tej samej misji prowadzonej przez Ducha.
Don Giorgio
sty 9, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
10 stycznia
Ewangelia: Łk 4, 14-22
Objawienie Pańskie trwa nadal, gdy Jezus stoi w synagodze i głosi wypełnienie Pisma Świętego, ukazując konkretny wpływ swojej obecności na życie ludzkie. Kiedy Chrystus objawia się, Dobra Nowina dociera do nas właśnie w naszej ubóstwie, nie tylko materialnym, ale także wewnętrznym, naznaczonym strachem, niepokojem i rozczarowaniem. Objawienie Pańskie pokazuje nam Zbawiciela, który nazywa te warunki i je przemienia: wolność dla tych, którzy są zniewoleni strachem, wzrok dla tych, którzy nie potrafią rozpoznać woli Bożej, przywrócenie godności sercom przytłoczonym stratą. Jezus nie mówi w sposób abstrakcyjny; Jego słowa urzeczywistniają się w prawdziwym życiu. Słuchanie Go oznacza pozwolenie, aby prawda przełamała zniewolenie, a światło zastąpiło zamęt. Objawienie Pańskie nie polega więc jedynie na dostrzeżeniu, kim jest Chrystus, ale na doświadczeniu tego, co czyni Jego obecność, otwierając nasze życie na wolność, jasność i nadzieję. Zastanówmy się: Objawienie Pańskie jest żywym doświadczeniem Chrystusa objawionego jako wyzwoliciela i uzdrowiciela, którego obecność przynosi dobrą nowinę naszej biedzie, wolność naszym lękom i jasność sercom poszukującym woli Bożej.
Don Giorgio
sty 8, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
9 stycznia
Ewangelia: Mk 6, 45-52
W dniach następujących po Objawieniu Pańskim Ewangelia pokazuje nam, jak światło Chrystusa spotyka nas nie tylko w cudownych chwilach, ale także w chwilach wyczerpania. Gdy uczniowie zmagają się z wiatrem, zmęczeni całonocnym wiosłowaniem, Jezus przychodzi do nich po wodzie ze słowami, które rozpraszają strach: „Odwagi! To ja! Nie bójcie się”. Objawienie Pańskie ukazuje Boga, który objawia się właśnie w chwilach słabości, kiedy siły ludzkie są wyczerpane, a nadzieja wydaje się odległa. Jezus nie czeka na spokojne morze; wkracza w burzę i przemawia do ich strachu swoją obecnością. To objawienie uczy nas, że Chrystus objawia się nie tylko w blasku, ale także w wytrwałości, w cichej pewności, że nie jesteśmy sami, gdy zmagamy się z trudnościami. Kiedy rozpoznajemy Go w takich chwilach, strach ustępuje miejsca zaufaniu, a podróż trwa dalej z nową odwagą. Zastanówmy się: Objawienie Pańskie to rozpoznanie Chrystusa objawionego w chwilach zmagań, kiedy Jego obecność rozprasza strach i daje odwagę, by kontynuować podróż, nawet gdy siły są już prawie wyczerpane.
Don Giorgio
