cze 10, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Święty Barnaba, apostoł
Wtorek 10. tygodnia czasu zwykłego
Ewangelia Mateusza 10:7-13
„Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie”. Dziś obchodzimy święto świętego Barnaby, znanego jako apostoł z Cypru. W Dziejach Apostolskich czytamy o jego podróżach misyjnych wraz ze świętym Pawłem. Jezus nauczał w kontekście wysłania apostołów, aby głosili, że królestwo niebieskie jest blisko. Każdy chrześcijanin na chrzcie otrzymuje mandat do głoszenia Ewangelii. Jesteśmy powołani do głoszenia Ewangelii poprzez nasze słowa i czyny. Wiele razy nie myślimy o tym obowiązku w naszym codziennym życiu. Otrzymaliśmy łaskę głoszenia Ewangelii w sposób wolny i często nie czynimy tego w sposób wolny, ponieważ nie jesteśmy wolni. Wśród naszych obowiązków i zadań każdego dnia, łaska głoszenia Królestwa Bożego jest często zaniedbywana. Dlatego ważne jest, aby przekształcić nasze codzienne obowiązki i zadania w platformę do głoszenia Królestwa Bożego. Najlepszym sposobem na to jest wykonywanie tych obowiązków i zadań jako daru dla otaczających nas osób. Przekształcanie łaski w głoszenie Ewangelii poprzez bycie Dobrą Nowiną dla innych. Zastanówmy się: Na ile udaje mi się przemieniać bezinteresowną łaskę do głoszenia Ewangelii poprzez bycie Dobrą Nowiną dla innych?
cze 9, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Poniedziałek 10 tygodnia okresu zwykłego
Ewangelia – Mateusza 5:1-12
Kazanie na Górze jest drogą życia dla ucznia. Jest to sposób, w jaki każdy uczeń musi stawić czoła rzeczywistości w życiu swojego uczniostwa. Zarówno działanie, jak i reakcja ucznia powinny opierać się na tych zasadach. Jego myśli i plany mają być oparte na tych błogosławieństwach. To, co jest wspólne we wszystkich tych błogosławieństwach, to fakt, że wszystkie one wskazują na bycie „szczęśliwym” lub „błogosławionym”. I to jest najważniejszy czynnik dla ucznia. Być szczęśliwym, ponieważ uczeń podąża za Jezusem Chrystusem. A ponieważ uczeń podąża za Jezusem Chrystusem, jest błogosławiony lub szczęśliwy. Te zasady działania i reakcji pomagają nam być uczniami Jezusa Chrystusa, którzy są szczęśliwi i błogosławieni. Wiele razy podążamy za Jezusem Chrystusem, ale nie jesteśmy szczęśliwi, ponieważ podążamy za Nim zgodnie z naszymi własnymi zasadami lub metodami. Ale kiedy wyrzekamy się naszych dróg i podążamy za Jezusem Chrystusem zgodnie z drogą Błogosławieństw, będziemy szczęśliwi i błogosławieni. Zastanówmy się: Na ile porównuję swoje sposoby działania i reagowania ze sposobami wyszczególnionymi w Błogosławieństwach?
cze 8, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
- niedziela zwykła
Święty Efrem Diakon
Ewangelia – Marka 3:20-35
Jezus we fragmencie Ewangelii jest źle rozumiany przez swoich krewnych, ponieważ zajmował się ludźmi, którzy chcieli Go słuchać bez posiłku. Uczeni w Piśmie, którzy przybyli z Jerozolimy, źle Go zrozumieli, ponieważ oskarżyli Go o to, że „przez księcia diabłów wypędza diabły”. Na podstawie tych dwóch nieporozumień Jezus daje nam prawdziwy obraz tego, czym jest relacja z Bogiem. Relacja z Bogiem opiera się na działaniu Ducha Świętego. To Duch Święty niesie nam miłość Boga, wcieloną w Jezusie Chrystusie. Jeśli ktoś zaprzecza Duchowi Świętemu, całkowicie odcina się od miłości Boga. To jest jego lub jej wybór. Ale tak właśnie się dzieje. Kiedy nie mamy relacji, nie możemy też mieć przebaczenia. Drugi obraz relacji dotyczy Słowa Bożego. Jezus Chrystus jest wcielonym Słowem Bożym. Tak więc, aby być z Nim w relacji, musimy być częścią Słowa Bożego. Stajemy się częścią Słowa Bożego poprzez czynienie woli Bożej. Wypełniając wolę Bożą, stajemy się częścią Słowa Bożego i urzeczywistniamy życie Jezusa Chrystusa otrzymane poprzez sakramenty jako bracia i siostry Jezusa Chrystusa. Zastanówmy się: Jak bardzo cenię sobie możliwość intymnej relacji z Jezusem Chrystusem w Duchu Świętym?
cze 8, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Niepokalane Serce Maryi
Sobota 9 tygodnia czasu zwykłego
Ewangelia – Łk 2, 41-51
„Potem zszedł z nimi i przyszedł do Nazaretu, i żył pod ich władzą. Matka Jego przechowywała to wszystko w swoim sercu”.
Co przechowywała w swoim sercu? Przechowywała życie Jezusa Chrystusa. Słowo wcieliło się w Jej łonie i rosło wokół Niej. Od momentu zwiastowania do narodzin Jezusa w Betlejem. Od tego momentu każda chwila z Jezusem. Jego uśmiechy, Jego słowa, Jego płacz, Jego chód, Jego biegi, krótko mówiąc, Jego wzrastanie z chwili na chwilę. To jest to, co Matka Maryja przechowuje w swoim sercu. Jej serce jest niepokalane, ponieważ w Jej sercu jest miejsce tylko dla Słowa Bożego. Jej serce jest niepokalane, ponieważ w Jej sercu jest miejsce tylko dla Woli Bożej. Jej serce jest niepokalane, ponieważ w jej sercu jest miejsce tylko dla Miłości Boga. A w Jej Synu, Jezusie Chrystusie, znajduje miejsce dla każdego z nas, a On dał Ją nam pod krzyżem. On umarł za każdego z nas, a Ona chce być Matką każdego z nas, aby owoc krzyża Jej Syna urzeczywistnił się w każdym z nas. Kocha nas Niepokalanym Sercem, które daje wszystko i nie prosi o nic w zamian. Bądźmy w Niepokalanym Sercu Maryi, abyśmy mogli pozwolić Jezusowi wzrastać w nas.
cze 6, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Najświętsze Serce Jezusa – Uroczystość
Ewangelia – Jan 19:31-37
Dziś obchodzimy uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa. Jest to szczególne nabożeństwo do Jezusa w Jego ludzkiej naturze, w szczególności odnoszące się do serca jako siedziby uczuć. Nabożeństwo do Najświętszego Serca Pana Jezusa wypływa z ogromnej miłości do niezmierzonej miłości Jezusa do nas. I w tej miłości jest coś wyjątkowego. To Bóg nas kocha, ale także ludzkim sercem. Ma siłę boskiej miłości i ciepło ludzkiej miłości. Ma w sobie przebaczenie boskiej miłości i czułość ludzkiej miłości. Ta miłość przewyższa każdą inną miłość. Sięga głęboko w tajemnicę zbawienia. W pierwszym czytaniu czytamy, jak rozwijała się ta miłość: „jako dziecko kochałem go, wołałem mego syna, sam uczyłem go chodzić, brałem go w ramiona… Prowadziłem ich na sznurkach dobroci, na sznurkach miłości”. Paweł mówi, że tylko wtedy, gdy Chrystus żyje w naszych sercach przez wiarę, zasadzony w miłości i zbudowany z miłości, będziemy mieli siłę, by „ogarnąć szerokość i długość, wysokość i głębokość, aż gdy poznacie miłość Chrystusa, która przewyższa wszelkie poznanie, zostaniecie napełnieni całą Pełnią Bożą”. W Ewangelii wg św. Łukasza miłość ta wypłynęła z przebitego boku Jezusa. Nabożeństwo do Najświętszego Serca Jezusa jest poświęceniem się temu Sercu, jest zanurzeniem się w tym Sercu, jest zniknięciem w tym Sercu.
