cze 1, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Święty Justyn, męczennik
Sobota ósmego tygodnia czasu zwykłego
Ewangelia – Mateusza 5:13-19
„Tak samo i wasze światło powinno świecić ludziom, aby widząc wasze dobre uczynki, chwalili Ojca waszego, który jest w niebie”. Naturą światła jest świecić i oświetlać. Jezus porównuje swoich uczniów do światła. „Wy jesteście światłem świata”. I to światło musi świecić przed innymi. Jezus wyjaśnia również, w jaki sposób światło musi świecić. Musimy świecić poprzez nasze dobre uczynki. Nasze dobre słowa są promieniami światła. Dobre słowa w każdych okolicznościach. Tutaj porównanie ze światłem jest bardzo ważne. Nasze dobre uczynki muszą być jak akcesoria. Dobre uczynki muszą być naszą naturą. Nie jakieś dobre uczynki w ciągu dnia lub od czasu do czasu. Wszystko, co robimy, musi być przedłużeniem dobra w nas jako uczniach Jezusa Chrystusa. Jego światła w nas. Jego miłości w nas. Musimy nieustannie przekazywać to światło przez nas, poprzez nasze dobre uczynki. Tylko wtedy możemy wypełnić nasze powołanie jako światło, będąc światłem w życiu innych. Zastanówmy się: Czy rozpoznaję moje powołanie jako światło w moim codziennym życiu?
cze 1, 2024 | AKTUALNOŚCI
Z Indonezji Matka Generalna S.M. Sybilla 30 maja udała się na Filipiny, by tam odwiedzić nasze siostry. Pierwszy dzień wizyty przypadł na zakończenie kursu szycia dla kolejnej grupy kobiet z pobliskiej parafii. Kursy szycia dla ubogich matek, połączone z rozważaniem Słowa Bożego i zakończone certyfikatem oraz wręczeniem maszyny do szycia, to bardzo ważna pomoc ze strony naszych sióstr. Wizyta Przełożonej Generalnej w Manili będzie trwać tydzień. Polecamy Waszym modlitwom nasze siostry S.M. Agatę i S.M. Phabianę, misjonarki na Filipinach.
maj 31, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Nawiedzenie Najświętszej Maryi Panny – Święto
Ewangelia – Łk 1, 39-56
„Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu, Zbawcy moim”. Dziś obchodzimy święto upamiętniające nawiedzenie kuzynki Elżbiety przez Najświętszą Maryję Pannę, opisane w Ewangelii Łukasza. Święto podkreśla pokorę, miłosierdzie i radość Maryi Dziewicy, gdy odwiedza Elżbietę, aby pomóc jej w czasie ciąży. Święto podkreśla wiarę Matki Bożej w słowo Anioła podczas Zwiastowania, Jej radość ze spotkania z Elżbietą oraz Jej pokorę i miłosierdzie w pomaganiu Elżbiecie w czasie ciąży. Świętuje również uświęcenie Jana Chrzciciela w łonie Elżbiety i rozpoznanie obecności Jezusa przez Jana jeszcze przed jego narodzinami. Spotkanie Maryi i Elżbiety jest naznaczone głęboką radością, o czym świadczy skok Jana Chrzciciela w łonie Elżbiety i hymn pochwalny Maryi. Wraz z pokorą Matki Maryi i jej duchem służby, trzy miesiące z Elżbietą, jesteśmy wezwani do medytacji z rozpoznaniem boskiej natury Jezusa nawet w łonie matki, co zostało potwierdzone przez Jana Chrzciciela i Elżbietę. Podstawową prawdą jest to, że kiedy Jezus jest obecny w nas, będziemy pokorni, a kiedy jesteśmy pokorni, nasze spotkania staną się radosne. Zastanówmy się: Czy udaje mi się przekazywać radość z obecności Jezusa w nas tym, których spotykam?
maj 30, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa – Uroczystość Ewangelia – Marek 14:12-16, 22-26
Dziś obchodzimy uroczystość Bożego Ciała. Jest to uroczystość liturgiczna celebrująca rzeczywistą obecność Chrystusa w Eucharystii. Święto to zachęca nas do głębokiej refleksji nad darem Eucharystii, sakramentu, który karmi nasze dusze, umacnia naszą wiarę i jednoczy nas jako Ciało Chrystusa. „Bierzcie” – powiedział – „to jest Ciało Moje”. Potem wziął kielich, a gdy odwdzięczył się, dał im, i wszyscy z niego pili, i rzekł do nich: „To jest Moja Krew. Krew przymierza, która za wielu będzie wylana”. Te słowa przypominają nam, że Eucharystia to nie tylko symbol, ale rzeczywiste Ciało i Krew Chrystusa, wydane za nas. To przez Eucharystię spotykamy Jezusa w wyjątkowy i intymny sposób, przyjmując Jego życie i miłość i przez to przemieniając. Eucharystia jest tajemnicą, która przekracza nasze ludzkie zrozumienie, ale jest tajemnicą, w której uczestniczymy naszym życiem. W prostych elementach chleba i wina Chrystus jest naprawdę obecny, ofiarowując się nam. Ten dar jest świadectwem ogromnej miłości Boga do nas, miłości, która nie zna granic i szuka wszelkich środków, aby nas do Niego zbliżyć. Za każdym razem, gdy sprawujemy Eucharystię, nie tylko wspominamy wydarzenie z przeszłości, ale uczestniczymy w odwiecznej ofierze Chrystusa, uobecniającego się dla nas tu i teraz. Przyjmując Ciało i Krew Chrystusa, jednoczymy się nie tylko z Jezusem, ale także między sobą. Stajemy się Ciałem Chrystusa, powołanym do przeżywania Jego miłości w świecie. Ta jedność wzywa nas do spojrzenia poza nasze indywidualne troski i objęcia naszych braci i sióstr ze współczuciem i solidarnością. Zastanówmy się: jak bardzo cenię dar realnej obecności Jezusa Chrystusa w Eucharystii?
maj 28, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Środa 8. tygodnia czasu zwykłego
Święty Paweł VI, papież
Ewangelia – Mk 10:32-45
„Kto by między wami chciał się stać wielkim, niech będzie sługą waszym, a kto by chciał być pierwszym między wami, niech będzie niewolnikiem wszystkich. Albowiem Syn Człowieczy nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć i dać swoje życie na okup za wielu”. Jezus przyszedł, aby służyć i dać swoje życie na okup za wielu. Jeśli więc chcemy naśladować Jezusa, musimy stać się sługami. Tylko stając się sługą, stajemy się pierwszymi w dawaniu miłości Boga objawionej w Jezusie. Prawdziwa wielkość nie pochodzi z bycia obsługiwanym, ale ze służenia innym. Słowa Jezusa podważają konwencjonalne pojęcie władzy i wielkości. Obala ideę, że bycie pierwszym lub wielkim oznacza posiadanie władzy lub bycie obsługiwanym przez innych. Zamiast tego przedstawia radykalną wizję, w której największymi spośród nas są ci, którzy służą innym. To uczniostwo służebne jest ważne, gdy uczniowie stawiają na pierwszym miejscu potrzeby innych, okazując pokorę, współczucie i bezinteresowność. Przyjmując serce sługi, ściślej dostosowujemy się do nauk i życia Jezusa, doświadczając głębszego poczucia celu i spełnienia. Ta ścieżka służby pozwala nam dzielić się Bożą miłością w namacalny sposób, wywierając znaczący wpływ na życie innych. Zastanówmy się: Co robię, aby wzrastać w sercu sługi?
