Piękno wspólnoty odzwierciedla coś głęboko świętego, ponieważ u jej najgłębszego źródła leży sama tajemnica Boga jako Trójcy Świętej. Życie Boże nie jest samotnością, lecz wieczną relacją – doskonałą harmonią miłości, oddania się i jedności. Każda autentyczna ludzka wspólnota, naznaczona wzajemnym szacunkiem, otwartością i miłością, staje się małym odbiciem tego boskiego piękna. Kiedy ludzie naprawdę spotykają się ponad egoizmem i strachem, relacje zamieniają się w przestrzenie życia i łaski. W ten sposób wspólnota to nie tylko ludzka bliskość; to spojrzenie na piękno samego Boga, który pokazuje, że miłość osiąga swoją pełnię w relacji.
Don Giorgio