Piątek piątego tygodnia Wielkanocy
Ewangelia: J 15,12-17 W dzisiejszej Ewangelii Jezus objawia najgłębsze znaczenie swojego Zmartwychwstania poprzez miarę swojej miłości: „Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich”. Zmartwychwstały Chrystus jest na zawsze Tym, który kochał do końca. Jego Zmartwychwstanie nie wymazuje ofiary Krzyża; ujawnia jej wieczną moc. Rany pozostają w uwielbionym ciele Chrystusa, ponieważ miłość pozostaje sednem Jego tożsamości. Nie jest to miłość odległa ani abstrakcyjna, ale miłość osobista, która nazywa nas przyjaciółmi, wybiera nas i zaprasza do trwania w komunii z Nim. Zmartwychwstanie pokazuje, że miłość ofiarna jest silniejsza niż śmierć, silniejsza niż zdrada, silniejsza niż strach. Żyć Wielkanocą oznacza zatem wejść w tę samą miłość, kochać nie tylko słowami, ale ofiarą, wiernością, przebaczeniem i konkretnym oddaniem się. W tym okresie wielkanocnym jesteśmy zaproszeni do kontemplacji zmartwychwstałego Pana jako żywego objawienia boskiej miłości i do pozwolenia, by Jego miłość przemieniła sposób, w jaki żyjemy, służymy i odnosimy się do siebie nawzajem. Zastanówmy się: Wielkanoc to życie w miłości ofiarnej Zmartwychwstałego Chrystusa, który oddał swoje życie, abyśmy mogli kochać jako Jego przyjaciele.
Don Giorgio