Siódmy dzień oktawy Bożego Narodzenia
Święty Sylwester I, papież
Czytanie: 1 J 2, 18-21
W ostatnim dniu roku, w pełnym światła oktawie Bożego Narodzenia, św. Jan przypomina nam o fundamentalnej prawdzie: naśladowanie Chrystusa oznacza trwanie mocno w prawdzie, wiedząc, że żadne kłamstwo nie może z niej pochodzić. Dziecię narodzone w Boże Narodzenie jest Prawdą, która stała się ciałem, a trwanie w jedności z Nim chroni nasze serca przed zamieszaniem, strachem i oszustwem. Wraz z końcem roku ta prawda zachęca nas do zatrzymania się z wdzięcznością za łaskę, która nas podtrzymywała, za niewidzialną ochronę, która nas prowadziła, i za to, że Bóg pozostał wierny, nawet gdy my nie byliśmy. Jednocześnie Boże Narodzenie wzywa nas do przebaczenia, ponieważ prawda i miłość nie mogą współistnieć z urazą. Przebaczenie tym, którzy nas skrzywdzili w ciągu roku, nie jest słabością, ale wyborem pozostania w świetle, które przyniósł Chrystus. Zakończenie roku w prawdzie, wdzięczności i przebaczeniu staje się cichym aktem wiary, przygotowującym nasze serca do nowego początku pod łagodnym panowaniem Słowa, które przyszło, aby zamieszkać wśród nas. Zastanówmy się: Boże Narodzenie to wybór życia w prawdzie Chrystusa, wolnego od fałszu, wdzięcznego za wierność Boga i odnowionego przez przebaczenie, które utrzymuje nasze serca w świetle.
Don Giorgio