Od 1972 roku nasze Zgromadzenie obecne jest w Tanzanii.

Obecnie działamy w 10 placówkach w różnych częściach Kraju.

W pracy apostolskiej dużym wyzwaniem jest młodzież i dzieci, którym trzeba zapewnić edukację, dlatego założone przez nas przedszkola, pomagają rozwijać zainteresowania, zdolności, uczą także najprostszych czynności takich jak np. mycie zębów, rąk, jedzenie sztućcami, a ponieważ zajęcia prowadzone są w języku angielskim, umożliwia to dzieciom poznawanie tego języka już od najmłodszych lat, dzięki czemu łatwiej im będzie podjąć naukę na wyższych szczeblach nauczania.

Nasze dzieci otrzymują jedzenie w przedszkolu, dlatego rodzice chętnie wysyłają je na zajęcia, gdyż to dodatkowy posiłek, którego nie otrzymałyby w domu.

Pomimo tego, że nasze przedszkola są prowadzone w duchu katolickim to uczęszczają do nich, także dzieci innych wyznań.

W 2020 roku została ukończona budowa szkoły podstawowej z internatem im. Jana Schneidera, która może pomieścić ponad 100 uczniów. Po kilku latach działalności tej szkoły ma ona już dobrą opinie w kraju i wielu rodziców zapisuje do nas dzieci z odległych zakątków Tanzanii. Dzieci te mieszkając w naszym internacie otrzymują nie tylko wykształcenie ale także chrześcijańskie wychowanie. Do szkoły uczęszczają nie tylko katolicy, także muzułmanie i dzieci innych wyznań, jednak wszystkich obowiązują zasady i wartości szkoły katolickiej, którą wybrali.

Prowadzimy bursy dla dzieci i młodzieży, tworząc dla nich bezpieczne miejsce do nauki, rozwoju i wzrastania w wartościach chrześcijańskich. Siostry posługują także w szkołach katolickich oraz katechizują w parafiach, prowadząc grupy młodzieżowe i wspólnoty Dzieci Maryi.

Szczególną inicjatywą jest grupa kobiet „Bakhita” – przestrzeń wsparcia duchowego i mentalnego dla kobiet, które jako matki i żony pragną wspólnie rozmawiać o codziennych trudnościach, umacniać się wzajemnie oraz zdobywać nowe umiejętności przydatne w życiu rodzinnym i społecznym.

Nasza misja obejmuje również troskę o osoby chore i cierpiące. Siostry posługują w dyspensarze i szpitalu, a także odwiedzają chorych w ich domach, niosąc pomoc, obecność, modlitwę i nadzieję.

Poprzez codzienną służbę pragniemy być blisko ludzi, dzieląc ich radości i trudności oraz świadcząc o miłości Chrystusa tam, gdzie jesteśmy posłane.