9 stycznia
Ewangelia: Mk 6, 45-52
W dniach następujących po Objawieniu Pańskim Ewangelia pokazuje nam, jak światło Chrystusa spotyka nas nie tylko w cudownych chwilach, ale także w chwilach wyczerpania. Gdy uczniowie zmagają się z wiatrem, zmęczeni całonocnym wiosłowaniem, Jezus przychodzi do nich po wodzie ze słowami, które rozpraszają strach: „Odwagi! To ja! Nie bójcie się”. Objawienie Pańskie ukazuje Boga, który objawia się właśnie w chwilach słabości, kiedy siły ludzkie są wyczerpane, a nadzieja wydaje się odległa. Jezus nie czeka na spokojne morze; wkracza w burzę i przemawia do ich strachu swoją obecnością. To objawienie uczy nas, że Chrystus objawia się nie tylko w blasku, ale także w wytrwałości, w cichej pewności, że nie jesteśmy sami, gdy zmagamy się z trudnościami. Kiedy rozpoznajemy Go w takich chwilach, strach ustępuje miejsca zaufaniu, a podróż trwa dalej z nową odwagą. Zastanówmy się: Objawienie Pańskie to rozpoznanie Chrystusa objawionego w chwilach zmagań, kiedy Jego obecność rozprasza strach i daje odwagę, by kontynuować podróż, nawet gdy siły są już prawie wyczerpane.
Don Giorgio