Chrzest Pański
Czytania: Izajasz 42:1-4, 6-7; Dzieje Apostolskie 10:34-38; Mateusz 3:13-17
Święto Chrztu Pańskiego objawia najgłębszą prawdę o tym, kim jest Jezus i jak działa w świecie. Gdy Jezus wkracza do wód Jordanu, otwierają się niebiosa, zstępuje Duch Święty, a głos Ojca nazywa Go Umiłowanym Synem, tożsamością opartą nie na władzy czy przywilejach, ale na komunii z Bogiem i całkowitej gotowości do wypełniania Jego woli. Obdarzony Duchem Świętym Jezus zostaje posłany, aby przynieść narodom prawdziwą sprawiedliwość, sprawiedliwość, która leczy, a nie potępia, odnawia, a nie dominuje. Jak przypomina nam Dzieje Apostolskie, ponieważ Bóg był z Nim, Jezus czynił dobro i uwalniał tych, którzy byli uciskani przez zło. Jego chrzest nie jest aktem pokuty za grzechy, ale solidarności z ludzkością i rozpoczęciem misji kształtowanej przez Ducha. To święto zachęca nas do uznania, że ten sam Duch, który spoczął na Jezusie, wzywa nas do odważnego życia naszym własnym chrztem, pozwalając, aby głos Boga nas definiował, Duch Boży nas prowadził, a sprawiedliwość Boża urzeczywistniała się w naszym życiu. Zastanówmy się: Chrzest Pański objawia Jezusa jako Umiłowanego Syna namaszczonego przez Ducha Świętego, posłanego, aby przynieść światu uzdrawiającą sprawiedliwość i zapraszającego nas do życia naszym własnym chrztem w tej samej misji prowadzonej przez Ducha.
Don Giorgio