Wtorek 7. tygodnia Wielkanocnego Ewangelia: J 17, 1-11 W tym świętym czasie między Wniebowstąpieniem a Zesłaniem Ducha Świętego Kościół rozważa modlitwę Jezusa i oczekuje na Ducha Świętego, który uwielbi Chrystusa w sercach wierzących. W dzisiejszej Ewangelii Jezus modli się do Ojca: „Wszystko, co mam, jest Twoje, a wszystko, co masz, jest moje, i w nich jestem uwielbiony”. Słowa te ujawniają głęboką wspólnotę między Ojcem a Synem, wspólnotę, do której wciągnięci są uczniowie. Jednak to uwielbienie Chrystusa w wierzących staje się możliwe dzięki przyjściu Ducha Świętego. To Duch formuje Chrystusa w nas, sprawiając, że nasze życie odzwierciedla Jego obecność, Jego miłość i Jego prawdę. Bez Ducha Świętego wiara grozi pozostawaniem czymś zewnętrznym; z Duchem Chrystus staje się żywy i widoczny w nas. W tym okresie między Wniebowstąpieniem a Zielonymi Świątkami Kościół oczekuje nie tylko siły czy pociechy, ale boskiej przemiany, dzięki której życie Jezusa jaśnieje w Jego uczniach. Im bardziej otwieramy się na Ducha Świętego, tym bardziej Chrystus jest uwielbiony w naszych myślach, słowach, czynach i relacjach, a nasze życie zaczyna w pełni należeć do Boga. Zastanówmy się: czy czekając na Ducha Świętego, naprawdę pozwalam, by moje życie stało się miejscem, w którym Jezus Chrystus jest uwielbiony poprzez moje myśli, słowa i czyny?
Don Giorgio