- niedziela zwykła
Czytania: 2 Królów 4:8-11,13-16; Psalm 88(89):2-3,16-19; List do Rzymian 6:3-4,8-11; Ewangelia według św. Mateusza 10, 37-42. Czytania tej niedzieli ukazują, że życie chrześcijańskie jest hojną odpowiedzią na hojną miłość Boga. W Pierwszej Księdze Królewskiej (2 Krl 4, 8–11, 13–16) kobieta z Szunem przyjmuje proroka Elizeusza z otwartą sercem hojnością, nie oczekując niczego w zamian. Jej bezinteresowna gościnność staje się miejscem, w którym Boże błogosławieństwo wkracza w jej życie. Prawdziwa hojność nigdy nie jest stratą w oczach Boga; zawsze przynosi owoce przekraczające nasze oczekiwania. Psalm odpowiada na to, głosząc, że prawdziwe szczęście polega na nieustannym śpiewaniu o miłości Pana. Serce, które doświadczyło wiernej miłości Boga, w naturalny sposób staje się sercem pełnym uwielbienia. Święty Paweł w Liście do Rzymian (6, 3–4; 8–11) przypomina nam, że poprzez chrzest umarliśmy i zmartwychwstaliśmy wraz z Chrystusem. Nie należymy już do starego życia skupionego na nas samych, ale jesteśmy powołani do życia w nowym życiu łaski. To nowe życie znajduje swój najpełniejszy wyraz w Ewangelii (Mt 10, 37–42), gdzie Jezus zaprasza swoich uczniów, by szli za Nim, nie licząc kosztów. Miłość nie prowadzi rachunków. Kto prawdziwie kocha Chrystusa, nie mierzy już ofiar, ponieważ miłość przemienia ofiarę w radosny dar z siebie. Uczeń nie pyta: „Ile muszę dać?”, ale: „Jak mogę oddać się bardziej całkowicie?”. Hojność, uwielbienie, nowe życie w chrzcie i oddanie się z całego serca – wszystko to wypływa z tego samego źródła: serca, które spotkało się z niezmierzoną miłością Boga. Kiedy wiemy, że wszystko otrzymaliśmy od Niego, nie liczymy już kosztów oddania się w zamian. Zastanówmy się: czy spotkałem się z miłością Boga tak głęboko, że potrafię hojnie się oddawać, radośnie Go wielbić i naśladować Chrystusa bez liczenia poświęceń, których On ode mnie wymaga?
Don Giorgio