Święty Tomasz, apostoł – święto
Ewangelia: J 20, 24–29
W święto św. Tomasza Ewangelia prowadzi nas od zwątpienia do jednego z najgłębszych wyznań wiary w Nowym Testamencie. Kiedy zmartwychwstały Jezus ukazuje się Tomaszowi i zaprasza go, by dotknął Jego ran, Tomasz odpowiada słowami: „Pan mój i Bóg mój!”. To coś więcej niż tylko wyznanie wiary; to doskonały akt adoracji. W tych kilku słowach Tomasz uznaje zarówno człowieczeństwo, jak i boskość Chrystusa. Nie ogranicza się on jedynie do uznania, że Jezus zmartwychwstał; oddaje się przed Tym, który jest prawdziwym Bogiem. Za każdym razem, gdy stajemy przed Eucharystią, słowa te mogą stać się naszymi własnymi. Prawdziwa adoracja to nie tylko patrzenie na Jezusa, ale rozpoznawanie Go oczami wiary i powierzenie Mu całego naszego życia. Jezus ogłasza wówczas błogosławieństwo, które dociera do każdego pokolenia: „Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli”. Należymy do tego błogosławionego grona. Nasza wiara nie opiera się na fizycznym widzeniu, ale na żywym świadectwie apostołów i obecności zmartwychwstałego Chrystusa w Jego Kościele. Podobnie jak Tomasz, jesteśmy zaproszeni, by każda wątpliwość stała się głębszym spotkaniem z Chrystusem, aż nasze serca będą mogły szczerze wyznać: „Pan mój i Bóg mój!”. Zastanówmy się: kiedy stoję przed Jezusem, zwłaszcza w Eucharystii, czy potrafię szczerze wielbić Go całym sercem i powiedzieć: „Pan mój i Bóg mój”, powierzając Mu całe swoje życie?
Don Giorgio