Wtorek 17. tygodnia okresu zwykłego
Święta Alfonsa od Niepokalanego Poczęcia (1910–1946)
Ewangelia: Mt 13,36–43
W dzisiejszej Ewangelii Jezus wyjaśnia, że „tym, który sieje dobre ziarno, jest Syn Człowieczy”, a dobre ziarno symbolizuje dzieci Królestwa. Bóg zasiał już w nas tak wiele dobrego ziarna: łaskę chrztu, swoje Słowo, sakramenty, wiarę, miłość, przebaczenie, nasze powołanie oraz niezliczone natchnienia Ducha Świętego. Pytanie brzmi, czy pozwalamy tym ziarnom wzrastać, czy też pozostawiamy je zaniedbane wśród chwastów egoizmu, rozproszenia uwagi, urazy i grzechu. Łaska jest darem, ale wymaga również naszej współpracy. Nie powinniśmy marnować tego, co Chrystus zasiał w nas. Każda otrzymana łaska niesie w sobie możliwość świętości, gdy zostanie przyjęta, chroniona i gdy pozwoli się jej przynieść owoce. Święta Alfonsa od Niepokalanego Poczęcia pokazuje nam, jak nawet cierpienie może stać się żyzną glebą, gdy ofiarujemy je Bogu w wierze i miłości. Na koniec Jezus mówi, że „sprawiedliwi będą świecić jak słońce w królestwie Ojca swego”. Nasze powołanie polega właśnie na tym: aby pozwolić, by dobre ziarno zasiane przez Chrystusa dojrzało w nas, aż całe nasze życie stanie się jego owocem i będzie odbijało Jego światło. Zastanówmy się: czy starannie pielęgnuję dobre ziarno, które Chrystus zasiał w moim sercu, czy też pozwalam, by Jego łaski zostały zmarnowane przez roztargnienie, egoizm i brak odpowiedzi?
Don Giorgio