Święci Marta, Maria i Łazarz
Środa 17. tygodnia okresu zwykłego
Ewangelia: J 11,19-27 Dom Marty, Marii i Łazarza był miejscem prawdziwej przyjaźni z Jezusem. Jednak nawet ta ukochana rodzina doświadczyła smutku, straty i pytań bez odpowiedzi. Kiedy Jezus przybył po śmierci Łazarza, Marta nie rozumiała Jego opóźnienia, ale postanowiła Mu zaufać. Jej piękne wyznanie wiary: „Tak, Panie, wierzę, że Ty jesteś Chrystusem, Synem Bożym, który miał przyjść na świat”, pokazuje nam, że prawdziwa przyjaźń z Jezusem opiera się nie tylko na przyjemnych chwilach, ale na pewnej wierze w to, kim On jest. Jezus nie tylko obdarza zmartwychwstaniem; On oświadcza: „Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem”. Przyjaźń z Nim oznacza powierzenie w Jego ręce naszych lęków, rozczarowań, nadziei, a nawet naszego doświadczenia śmierci, wierząc, że Jego miłość jest silniejsza niż każda ciemność. Święta Marta służyła Mu, święta Maria z Betanii słuchała Go, a święty Łazarz z Betanii doświadczył Jego życiodajnej mocy. Wszyscy oni przypominają nam, że każda autentyczna przyjaźń z Chrystusem prowadzi nas do głębszej wiary i niezachwianego zaufania do Niego. Im bardziej zbliżamy się do Jezusa, tym pewniej możemy wraz z Martą głosić, że On jest rzeczywiście Synem Bożym, naszym zmartwychwstaniem i naszym życiem, niezależnie od okoliczności, z jakimi się zmagamy. Zastanówmy się: czy ufam Jezusowi jako mojemu najbliższemu przyjacielowi i czy z przekonaniem wierzę, że On jest Synem Bożym, Zmartwychwstaniem i Życiem, zwłaszcza gdy nie rozumiem Jego dróg?
Don Giorgio