Święty Dominik, kapłan
Pierwsza sobota miesiąca – powierzmy się Niepokalanemu Sercu Maryi
Ewangelia: Mt 17,14-20 W dzisiejszej Ewangelii uczniowie nie są w stanie uzdrowić chłopca, ponieważ ich wiara jest słaba. Jezus łagodnie przypomina im, że nawet wiara tak mała jak ziarno gorczycy może przenosić góry, gdyż jej moc nie leży w wielkości, ale w Tym, w którego jest pokładana. Chrześcijańskie naśladowanie Chrystusa opiera się zatem nie na naszych zdolnościach, doświadczeniu czy zaufaniu do samych siebie, ale na niezachwianej wierze w Jezusa Chrystusa. Kiedy nasze oczy pozostają utkwione w Nim, przeszkody stają się okazjami do działania Jego łaski. W tę pierwszą sobotę powierzamy się Niepokalanemu Sercu Maryi, kobiecie o doskonałej wierze. Od Zwiastowania aż po stóp Krzyża Maryja nigdy nie przestała ufać swojemu Synowi, nawet gdy Jego drogi pozostawały dla niej tajemnicą. Uczy nas, że wiara to nie tylko przekonanie o istnieniu Boga, ale także pełne zaufania oddanie naszego życia w Jego ręce. Takie głębokie zaufanie żywił również św. Dominik, poświęcając swoje życie głoszeniu Chrystusa z niezachwianym przekonaniem. Każdy uczeń jest wezwany do budowania swojego życia na tym samym fundamencie. Im silniejsza staje się nasza wiara w Jezusa, tym swobodniej Jego moc może działać poprzez nas, dokonując tego, co byłoby niemożliwe z naszej własnej siły. Zastanówmy się: czy moje bycie uczniem jest naprawdę oparte na żywej i ufnej wierze w Jezusa, pozwalającej Jego mocy, a nie mojej własnej, kierować i przemieniać moje życie?
Don Giorgio