Święta Klara, dziewica
Wtorek 19. tygodnia okresu zwykłego
Ewangelia: Mt 18,1-5.10.12-14 W dzisiejszej Ewangelii uczniowie pytają Jezusa, kto jest największy w Królestwie Niebieskim. Zamiast mówić o władzy czy osiągnięciach, Jezus stawia przed nimi dziecko i mówi, że jeśli nie staną się jak małe dzieci, nie wejdą do Królestwa. Pokora nie jest zatem po prostu jedną z wielu cnót; jest kluczem do bycia uczniem. Pokorne serce uznaje, że wszystko otrzymuje od Boga i pozostaje otwarte na Jego przewodnictwo. Nie dąży do wywyższania siebie, lecz chętnie powierza się miłości Ojca. Następnie Jezus przypomina nam, że Ojciec nigdy nie pomija nawet najmniejszych i najsłabszych ze swoich dzieci. Podobnie jak pasterz, który pozostawia dziewięćdziesiąt dziewięć owiec, by odnaleźć tę jedną zagubioną, Bóg ceni każdą osobę nieskończoną miłością. Tylko pokorni mogą prawdziwie zrozumieć to miłosierdzie, ponieważ znają własną potrzebę jego otrzymania. Święta Klara z Asyżu uosabiała tę dziecięcą pokorę, wyrzekając się bogactwa, pozycji i bezpieczeństwa, by całkowicie należeć do Chrystusa. Jej wielkość nie polegała na tym, co posiadała, ale na całkowitej zależności od Pana. Ewangelia zachęca nas, byśmy stali się mali przed Bogiem, ponieważ tylko pokorne serce może przyjąć Jego łaskę, radować się Jego miłosierdziem i wiernie naśladować Chrystusa. Zastanówmy się: czy zbliżam się do Boga z pokornym i ufnym sercem dziecka, pozwalając, by to Jego łaska, a nie moje własne znaczenie, kształtowała moje życie jako ucznia?
Don Giorgio