Czwartek 19. tygodnia okresu zwykłego
Święci Pontian, papież, i Hipolit, kapłan, męczennicy
Ewangelia: Mt 18,21–19,1 W dzisiejszej Ewangelii Piotr pyta Jezusa: „Ile razy mam przebaczać mojemu bratu, jeśli mi wyrządzi krzywdę? Aż siedem razy?”. Jezus odpowiada: „Nie mówię ci: siedem razy, ale siedemdziesiąt siedem razy”, ukazując, że przebaczenie nie jest sporadycznym czynem, lecz podstawową postawą życia chrześcijańskiego. Żyjemy wyłącznie dzięki miłosierdziu, które sami otrzymaliśmy od Boga. Słudze z przypowieści odpuszczono ogromny dług, a mimo to nie chce on przebaczyć znacznie mniejszego długu innemu; jego porażką jest to, że miłosierdzie, które otrzymał, nigdy nie przeniknęło wystarczająco głęboko do jego serca, by stało się miłosierdziem wobec innych. Przebaczenie nie oznacza udawania, że niesprawiedliwość nigdy nie miała miejsca, ani nie znosi potrzeby prawdy i sprawiedliwości. Oznacza ono odmowę pozwolenia, by przewinienie innej osoby uwięziło nasze serce w urazie. Wybaczamy, ponieważ Bóg najpierw nam wybaczył, a Jego miłosierdzie musi nadal przepływać przez nas. Historia papieża Poncjana i Hipolita z Rzymu nadaje tej Ewangelii szczególne znaczenie: choć niegdyś dzieliły ich poważne konflikty wewnątrz Kościoła, tradycja pamięta, że ostatecznie pogodzili się w cierpieniu i męczeństwie. Ich świadectwo przypomina nam, że żadne podziały nie muszą mieć ostatniego słowa. Przebaczenie ma fundamentalne znaczenie, ponieważ bez niego miłość nie może dojrzeć, relacje nie mogą się prawdziwie uleczyć, a miłosierdzie, które otrzymujemy od Boga, nie może w pełni ożyć w nas. Zastanówmy się: czy, otrzymawszy od Boga tak niezmierzone miłosierdzie, pozwalam, by to miłosierdzie przepływało przez moje serce poprzez prawdziwe przebaczenie tym, którzy mnie skrzywdzili?
Don Giorgio