Matka Boża, Matka i Królowa
Sobota 20. tygodnia okresu zwykłego
Ewangelia: Łk 1, 26-38 W tym święcie Królowej Najświętszej Maryi Panny Ewangelia przenosi nas nie do sali tronowej, lecz do skromnego domu w Nazarecie, gdzie Maryja oświadcza: „Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego słowa”. Tutaj odkrywamy prawdziwą podstawę jej królestwa. Maryja staje się Królową właśnie dlatego, że decyduje się być służebnicą Boga. Nie szuka wielkości, przywilejów ani władzy; w wierze ogołaca się i oddaje całe swoje życie do dyspozycji woli Bożej. Jej królewska godność odzwierciedla zatem królestwo Jej Syna, który przyszedł „nie po to, by Mu służono, ale by służyć”. Podczas Zwiastowania Maryja pozwala Bogu całkowicie panować w swoim sercu, a ponieważ należy do Niego w całości, zostaje wyniesiona, by w wyjątkowy sposób uczestniczyć w chwale Królestwa Chrystusa. Jej królowanie nie polega na dominacji, lecz na macierzyństwie, służbie, wstawiennictwie i całkowitej gotowości do posłuszeństwa Bogu. Słowa „Oto służebnica Pańska” zawierają sekret autentycznej chrześcijańskiej wielkości: im pełniej pozwalamy Bogu panować w nas, tym bardziej stajemy się wolni, by służyć Jemu i innym. Maryja uczy nas, że droga do wyniesienia przez Boga zaczyna się od upokorzenia się przed Nim. Jej korona jest ostatecznie owocem jej „fiat” – całego życia pełnego pokornego, wiernego i pełnego miłości oddania się Panu. Zastanówmy się: czy potrafię uczynić słowa Maryi moimi własnymi – „Oto służebnica Pańska” – i pozwolić Bogu panować w moim życiu tak całkowicie, by Jego wola stała się moją radością i moją służbą innym?
Don Giorgio