Święty Jozafat, biskup i męczennik, czwartek 32. tygodnia okresu zwykłego, Ewangelia: Łk 17,20-25
W dzisiejszej Ewangelii Jezus oświadcza: „Królestwo Boże jest pośród was”. Słowa te ujawniają niezwykłą tajemnicę Wcielenia: w Jezusie Chrystusie Bóg wkroczył w historię ludzkości, a Jego Królestwo stało się obecne pośród nas. Królestwo to nie jest po prostu odległą rzeczywistością, na którą czekamy po śmierci, ani też czymś, co można rozpoznać po spektakularnych znakach czy zewnętrznych przejawach. Jest ono już obecne w osobie Jezusa, przez którego miłość Boża, miłosierdzie, prawda i zbawcza moc wkroczyły do naszego świata. Wcielenie oznacza, że Bóg nie pozostał z dala od ludzkości; przyszedł, aby zamieszkać wśród nas i przemieniać nasze życie od wewnątrz. Wszędzie tam, gdzie przyjmuje się Chrystusa, Jego Królestwo zaczyna się zakorzeniać. Kiedy przebaczamy, pojednujemy się, służymy, bronimy godności ludzkiej i niesiemy nadzieję innym, uwidaczniamy obecność Królestwa, które On zapoczątkował. Jednak Jezus mówi również o swoich nadchodzących cierpieniach, przypominając nam, że Królestwo Boże rozprzestrzenia się nie dzięki światowej władzy, ale dzięki miłości ofiarnej. Święty Jozafat, który poświęcił swoje życie jedności Kościoła i pozostał wierny aż do męczeństwa, był świadkiem tej prawdy. Jego życie przypomina nam, że komunia z Chrystusem musi prowadzić nas ku komunii między sobą. Królestwo Boże staje się widoczne, gdy miłość Słowa Wcielonego kształtuje nasze relacje i działania. Przesłanie Chrystusa zachęca nas nie tylko do poszukiwania znaków Królestwa Bożego gdzie indziej, ale do rozpoznania Jego obecności już pośród nas i współdziałania z Jego łaską. Wcielenie sprowadziło Królestwo Boże do naszego świata; nasze bycie uczniami ma na celu uczynienie tego Królestwa coraz bardziej widocznym w codziennym życiu. Zastanówmy się: czy dostrzegam, że Królestwo Boże już przyszło wśród nas w Jezusie Chrystusie, i czy pozwalam, by Jego obecność przemieniała moje codzienne życie, tak aby inni mogli doświadczać Jego miłości, pokoju i jedności przeze mnie?
Don Giorgio