Święty Pius z Pietrelciny (Ojciec Pio), kapłan
Środa 25. tygodnia okresu zwykłego
Ewangelia: Łk 9,1-6
W dzisiejszej Ewangelii Jezus wysyła Dwunastu, by głosili Królestwo Boże, i udziela im uderzającej instrukcji: „Nie bierzcie nic na drogę”. Żadnej laski, żadnej torby, żadnego chleba, żadnych pieniędzy, nawet drugiej tuniki. Droga ucznia jest zatem, w głębokim sensie, drogą bez bagażu, ponieważ bycie uczniem wymaga od nas odkrycia, że nasze najgłębsze bezpieczeństwo nie leży w tym, co nosimy, ale w Tym, który nas posyła. Jezus nie naucza po prostu materialnego ubóstwa; kształtuje serca na tyle wolne, by polegać na Bogu. Możemy nosić ze sobą wiele niewidzialnych torb: naszą potrzebę kontroli, nasze plany, reputację, dawne sukcesy, lęki, oczekiwania oraz uparte wymaganie, by wszystko było zagwarantowane, zanim ruszymy naprzód. To wszystko może stać się cięższe niż dobra materialne i uniemożliwić nam swobodną wędrówkę z Chrystusem. Święty Pius z Pietrelciny przypomina nam, że prawdziwa siła ucznia wynika z głębokiej jedności z Bogiem poprzez modlitwę, Eucharystię, pojednanie, ofiarę i zaufanie. Jego posługa przyniosła niezwykłe owoce nie dlatego, że polegał na światowych zasobach, ale dlatego, że pozwolił sobie stać się narzędziem w rękach Boga. Jezus wysyła nas z mniejszym bagażem, abyśmy mogli odkryć, że On sam jest więcej niż wystarczający. Uczeń podróżuje z lekkim bagażem, ponieważ skuteczność misji nie zależy ostatecznie od tego, co posiadamy, ale od tego, jak całkowicie pozwalamy, by moc i łaska Chrystusa działały poprzez nas. Zastanówmy się: co wciąż noszę ze sobą – dobra materialne, lęki, plany, przywiązania czy potrzebę kontroli – co uniemożliwia mi swobodną wędrówkę jako ucznia, który ufa, że Chrystus jest wystarczający?
Don Giorgio