Święty Bernard, opat, doktor Kościoła
Czwartek 20. tygodnia okresu zwykłego
Ewangelia: Mt 22,1-14
W dzisiejszej Ewangelii Jezus porównuje Królestwo Niebieskie do króla przygotowującego ucztę weselną dla swojego syna. Aby zrozumieć tę przypowieść, musimy najpierw zrozumieć sposób myślenia króla. Jego najgłębszym pragnieniem nie jest wykluczenie, lecz zgromadzenie: uczta jest przygotowana, wszystko jest gotowe, a zaproszenie jest wielokrotnie powtarzane. Nawet gdy pierwsi goście odmawiają przyjścia, król nie odwołuje uczty; wysyła swoich sług na ulice, aby zaprosili wszystkich, których tylko znajdą. To właśnie niezwykła hojność Boga, który pragnie, by Jego dom był pełen, a Jego dzieci zgromadzone wokół Jego stołu. Jednak strój weselny przypomina nam, że Jego zaproszenie wymaga również odpowiedzi. Łaska jest ofiarowana za darmo, ale trzeba ją przyjąć w sposób, który nas przemienia. Nie możemy wejść do Królestwa, pozostając obojętnymi wobec Króla i Jego Syna. Zrozumienie zamysłu Boga oznacza uznanie zarówno Jego bezgranicznej chęci, by nas przyjąć, jak i Jego pragnienia, byśmy stali się godni otrzymanej miłości, pozwalając jej zmienić nasze życie. Bernard z Clairvaux głęboko to rozumiał: dla niego życie chrześcijańskie było przede wszystkim odpowiedzią miłości wobec Boga, który pierwszy nas umiłował. Kiedy rozumiemy zamysł Króla, posłuszeństwo przestaje być dla nas obowiązkiem, a staje się wdzięczną odpowiedzią na niezwykłe zaproszenie: Bóg pragnie, byśmy byli na Jego uczcie, blisko Jego Syna, dzieląc Jego radość na zawsze. Zastanówmy się: czy naprawdę rozumiem zamysł Boga, Króla, który pragnie przyjąć mnie do swojej radości, i czy pozwalam, by Jego hojne zaproszenie przemieniło sposób, w jaki żyję?
Don Giorgio