Czwartek 29. tygodnia okresu zwykłego, św. Jan Paweł II, papież, Ewangelia: Łk 12,49-53
W dzisiejszej Ewangelii Jezus oświadcza: „Przyszedłem rzucić ogień na ziemię i jakże pragnę, by już zapłonął!”. Ten ogień to przemieniająca moc Jego miłości i prawdy, która oświeca ludzkie serce i ujawnia różnicę między światłem a ciemnością. Jezus nie wprowadza podziałów, ponieważ pragnie konfliktu, ale dlatego, że Jego obecność wymaga dokonania wyboru. Ogień Chrystusa rozróżnia światło od ciemności, prawdę od fałszu, miłość od egoizmu – nie po to, by potępić świat, ale by go przemienić. Jego przesłanie nie może pozostawić nas obojętnymi. Podważa nasze kompromisy, obnaża nasze przywiązania, oczyszcza nasze intencje i zachęca nas do wyboru tego, co dobre, nawet jeśli ten wybór jest trudny lub niepopularny. Podział, o którym mówi Jezus, nie jest zatem zaproszeniem do odrzucania innych, ale przypomnieniem, że wierność Mu może czasem wymagać od nas odcięcia się od panujących postaw i oczekiwań. Święty Jan Paweł II uosabiał tę odwagę przez całe swoje życie. Doświadczywszy ciemności totalitaryzmu, przemocy i ludzkiego cierpienia, z przekonaniem głosił godność każdej osoby ludzkiej oraz wyzwalającą moc Chrystusa. Jego słynne wezwanie: „Nie lękajcie się!”, przypomina nam, że ogień Chrystusa nie jest czymś, czego należy się bać, ale czymś, co należy przyjąć z radością. Przesłanie Chrystusa uczy nas, że prawdziwego pokoju nie da się zbudować poprzez ignorowanie prawdy lub godzenie się ze złem; musi on wypływać z serc oczyszczonych przez miłość. Ogień, który przynosi Jezus, nie niszczy tego, co jest prawdziwie ludzkie; spala wszystko, co uniemożliwia nam stanie się w pełni ludźmi w świetle Boga. Kiedy pozwalamy temu boskiemu ogniowi wejść do naszych serc, daje nam on odwagę, by odrzucić ciemność, pozostać wiernymi prawdzie i stać się nosicielami światła Chrystusa w świecie. Zastanówmy się: czy pozwalam, by ogień Chrystusa oświecał i oczyszczał moje serce, dając mi odwagę do rozróżniania światła od ciemności oraz do wyboru Jego prawdy i miłości, nawet gdy wymaga to poświęcenia?
Don Giorgio