Czwartek 2. tygodnia okresu zwykłego
Święty Wincenty, diakon, męczennik
W tym fragmencie mocne ostrzeżenie Jezusa, aby nie ujawniać Jego tożsamości, ujawnia głęboką prawdę o Jego tożsamości i misji. Odmawia On sprowadzenia Go wyłącznie do roli uzdrowiciela, cudotwórcy lub egzorcysty, ponieważ takie częściowe uznanie zniekształca Jego prawdziwą tożsamość. Jezus nie jest definiowany przez pojedyncze akty mocy; jest On Bogiem, który stał się ciałem, pełnią zbawienia. Rozpoznawanie Go tylko na podstawie tego, co robi, bez wchodzenia w tajemnicę tego, kim jest, oznacza zatrzymanie się przed wiarą. Jego milczenie chroni głębię Jego tożsamości, zapraszając do głębszego spotkania, które wykracza poza fascynację cudami i prowadzi do prawdziwego uczniostwa. W dniu wspomnienia św. Wincentego, który oddał życie, aby nie osłabić swojego świadectwa o Chrystusie, przypomina nam się, że prawdziwa wiara wymaga jasności i odwagi: Chrystus musi być uznany w swojej pełni. Dzisiaj jesteśmy zaproszeni do zastanowienia się, czy przyjmujemy Jezusa w całości, jako Pana, Zbawiciela i Boga, czy też zadowalamy się wygodnym, ograniczonym obrazem, który wymaga niewiele i jeszcze mniej przemienia. Zastanówmy się: czy naprawdę uznaję i naśladuję Jezusa w pełni tego, kim jest jako Pan i Bóg, czy też sprowadzam Go do tego, co może dla mnie zrobić, unikając głębszego powołania do bycia uczniem?
Don Giorgio