21 listopada, jak co roku, nasza wspólnota zakonna zgromadziła się w Sanktuarium Matki Bożej Strażniczki Wiary w Bardzie na dorocznej pielgrzymce dziękczynnej. Tegoroczne spotkanie miało wyjątkowo uroczysty, jubileuszowy charakter – do bardzkiego sanktuarium pielgrzymowałyśmy już po raz 100., natomiast samo dziękczynienie świętowałyśmy po raz 150.
W uroczystości wzięło udział ponad 80 sióstr oraz zaproszeni goście. Wspólne świętowanie rozpoczęło się od wykładu s. Elżbiety Cińcio, która przybliżyła uczestnikom historię oraz powody tego wieloletniego pielgrzymowania, sięgające samych początków istnienia naszego Zgromadzenia. Następnie wszyscy zgromadzeni zjednoczyli się na wspólnej modlitwie różańcowej.
Centralnym punktem dnia była uroczysta Msza Święta, której przewodniczył ks. bp Marek Mendyk. Eucharystię koncelebrowali licznie przybyli kapłani oraz ojcowie redemptoryści, gospodarze sanktuarium.
Na zakończenie uroczystości, tuż przed tradycyjnym ucałowaniem cudownej figury Matki Bożej Bardzkiej, oraz udaniu się na spotkanie przy wspólnym stole, Matka Generalna Sybilla Kołtan – zgodnie z wieloletnią tradycją – odczytała akt zawierzenia całego Zgromadzenia opiece Maryi. Fragmenty tego aktu zamieszczono poniżej:
„Maryjo Niepokalana, nasza Matko i Patronko! Stajemy dzisiaj przed Tobą jako Twoje córki, z sercami pełnymi wdzięczności i ufności. Przychodzimy do Ciebie tą samą drogą wiary, którą przed 150 laty przeszły nasze pierwsze siostry. One przyniosły Ci swój lęk o przyszłość młodego Zgromadzenia, swoją bezradność wobec zagrożenia i swoją nadzieję, że Bóg nie pozwoli zginąć dziełu, które zrodziło się z miłości do Niego i do najbardziej potrzebujących. Ty przyjęłaś ich modlitwę. Dzisiaj, po 150 latach, jesteśmy tutaj jako żywe świadectwo tamtej łaski. Maryjo, dziękujemy Ci, że nie opuściłaś naszego Zgromadzenia! Dziękujemy za jego ocalenie, za wiarę naszego Założyciela, księdza Jana Schneidera, za odwagę pierwszych sióstr i za wszystkie pokolenia, które wiernie niosły dalej powierzony im charyzmat(…). Matko nasza, dzisiaj ponownie powierzamy Ci całe nasze Zgromadzenie. Powierzamy Ci wszystkie nasze siostry, nasze wspólnoty i nasze dzieła. Te, które rozkwitają, i te, które przeżywają trudności. Te, które z nadzieją patrzą w przyszłość, i te, w których pojawia się zmęczenie, niepewność i lęk (…). Maryjo, Ty znasz nasze troski o przyszłość. Widzisz nasze ograniczenia, słabości i niepewność jutra. Nie prosimy Cię o życie bez trudności, ale o wiarę silniejszą od lęku. Nie prosimy o wielkość w oczach świata, ale o wierność Ewangelii (…). Ucz nas kochać się wzajemnie, przebaczać, słuchać i razem szukać dobra Zgromadzenia. Maryjo, pomóż nam na nowo rozpalić w sercach ogień, który płonął w sercu naszego Założyciela. Daj nam jego wrażliwość na ludzką biedę, jego odwagę w podejmowaniu dobra, jego wytrwałość w trudnościach i jego bezgraniczne zaufanie Bożej Opatrzności (…). Matko Boża Strażniczko Wiary! Przed 150 laty nasze pierwsze siostry powierzyły Ci przyszłość Zgromadzenia, której nie mogły zobaczyć. Dzisiaj my czynimy to samo. Nie znamy dróg, którymi Bog nas poprowadzi. Nie wiemy, jakie zadania, próby i łaski czekają następne pokolenia. Ale wierzymy, że Ten, który rozpoczął w nas dobre dzieło, będzie je prowadził, jeśli pozostaniemy wierne Jego miłości. Dlatego z całą ufnością składamy w Twoje matczyne ręce naszą przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Maryjo, weź nasze Zgromadzenie pod swoją opiekę. Prowadź nas do Jezusa. Ucz nas słuchać Jego słowa. Pomagaj nam odważnie wypowiadać nasze codzienne FIAT (…). Maryjo Niepokalana, nasza Matko, nasza Nadziejo i nasza Patronko, Tobie zawierzamy wszystko czym jesteśmy, wszystko, co posiadamy, i wszystko, czym z Bożej łaski jeszcze możemy się stać. Pozostań z nami na dalszych drogach naszej historii. Amen.”
