- niedziela zwykła
Księga Wyjścia 19,2–6; List do Rzymian 5,6–11; Ewangelia według św. Mateusza 9,36–10,8
Czytania tej niedzieli ukazują jedną, piękną prawdę: wszystko zaczyna się od miłości Boga. W Księdze Wyjścia (19,2–6) Bóg przypomina Izraelowi: „ Niosłem was na skrzydłach orła i przyprowadziłem do siebie”. Przed każdym przykazaniem, misją czy przymierzem istnieje miłosna inicjatywa Boga. Izrael staje się ludem poświęconym nie z powodu swoich zasług, ale dlatego, że jest kochany i wybrany przez Boga. Poświęcenie jest zatem odpowiedzią na miłość, którą już otrzymaliśmy. W Liście do Rzymian (5,6–11) św. Paweł głosi, że miłość ta osiąga swoją pełnię w Jezusie Chrystusie. Gdy byliśmy jeszcze słabi i grzeszni, Chrystus umarł za nas. Dzięki Niemu nie tylko zostaliśmy pojednani z Bogiem, ale napełnieni radosną ufnością, ponieważ doświadczyliśmy doskonałego wyrazu boskiej miłości. W Jezusie miłość Boga do ludzkości staje się widoczna, konkretna i pełna. W Ewangelii (Mt 9, 36–10, 8) Jezus patrzy na tłumy z współczuciem, ponieważ są one jak owce bez pasterza. Następnie wysyła swoich uczniów, aby kontynuowali Jego misję. Kościół jest wysyłany na świat nie po to, by przede wszystkim przekazywać idee czy przepisy, ale by głosić największą prawdę, której pragnie usłyszeć każde ludzkie serce: jesteś kochany przez Boga. Misja każdego chrześcijanina wynika z tego, że najpierw osobiście doświadczył tej miłości. Jesteśmy poświęceni, ponieważ Bóg nas umiłował; jesteśmy pojednani, ponieważ Bóg nas umiłował; i jesteśmy wysłani, ponieważ Bóg chce, aby każdy człowiek wiedział, że on również jest kochany. Życie jako uczniowie oznacza pozwolenie, by ta miłość kształtowała nasze życie i byśmy stali się jej świadkami wszędzie tam, gdzie Bóg nas umieści. Zastanówmy się: czy naprawdę zaakceptowałem fakt, że jestem kochany, wybrany i pojednany przez Boga w Jezusie Chrystusie, i czy moje życie pomaga innym odkryć, że oni również są głęboko kochani przez Niego?
Don Giorgio