33. niedziela zwykła, czytania: Księga Przysłów 31,10–13; 19–20; 30–31; Psalm 128; 1 List do Tesaloniczan 5,1–6; Ewangelia według św. Mateusza 25,14–30
Dzisiejsze czytania zapraszają nas do odkrycia piękna życia wyrażającego się poprzez kochające ręce, czujne serca i wierność w małych rzeczach. Księga Przysłów wychwala kobietę, która pracuje wytrwale i otwiera swoje ręce na ubogich i potrzebujących. Staje się ona pięknym obrazem Kościoła, którego misją jest uwidacznianie miłości Bożej poprzez konkretne gesty troski, hojności i służby. Kościół staje się najbardziej wiarygodny, gdy jego ręce są kochającymi rękami Chrystusa. Psalmista przypomina nam, że błogosławieni są ci, którzy boją się Pana. Ta bojaźń nie jest lękiem przed Bogiem, lecz pełną miłości czcią, która pomaga nam rozpoznać Jego obecność we wszystkim, co czynimy. Święty Paweł wzywa nas, byśmy czuwali jako dzieci światłości. Duchowa czujność oznacza dostrzeganie okazji, jakie Bóg stawia przed nami każdego dnia, i odpowiadanie na nie miłością, a nie obojętnością. W Ewangelii Jezus opowiada przypowieść o talentach, przypominając nam, że Bóg powierza każdej osobie różne dary i obowiązki. Nie liczy się to, ile otrzymaliśmy, ale to, jak wiernie wykorzystujemy to, co nam powierzono. Bóg nie ocenia naszego życia na podstawie wielkości naszych osiągnięć, ale na podstawie miłości i wierności, z jaką wypełniamy nasze obowiązki. Prosty akt dobroci, cierpliwa odpowiedź, słowo otuchy czy małe poświęcenie mogą mieć ogromną wartość w oczach Boga. Słudzy, którzy wiernie wykorzystali swoje talenty, zostali zaproszeni do dzielenia radości swojego pana. To jest piękna obietnica bycia uczniem: wierność w małych rzeczach przygotowuje nasze serca na pełnię Bożej radości. Nie potrzebujemy niezwykłych okazji, by stać się świętymi; musimy dostrzec niezwykłą wartość zwykłych okazji, które Bóg daje nam każdego dnia. Zastanówmy się: czy wykorzystuję dary i możliwości, które Bóg mi powierzył, z miłością, uważnym sercem i radosną wiernością, zwłaszcza w małych i zwyczajnych obowiązkach codziennego życia?
Don Giorgio