Czwarta Niedziela Wielkiego Postu (Niedziela Laetare)
Czytania: 1 Samuela 16,1, 6-7, 10-13; List do Efezjan 5,8-14; Ewangelia według św. Jana 9,1, 6-38 W tę czwartą niedzielę Wielkiego Postu, zwaną Niedzielą Laetare, Słowo Boże zachęca nas do radości, ponieważ Bóg widzi i działa w sposób wykraczający poza to, co dostrzegają nasze oczy. W pierwszym czytaniu, kiedy Samuel zostaje wysłany, by namaścić przyszłego króla, Bóg przypomina mu: „Człowiek patrzy na to, co widzi, ale Pan patrzy na serce”. Namaszczenie Dawida uczy nas, że wybory Boga kierują się prawdą serca, a nie zewnętrznymi wrażeniami. Święty Paweł przypomina nam następnie, że dzięki Chrystusowi przeszliśmy z ciemności do światła i jesteśmy wezwani do życia jako dzieci tego światła, pozwalając, by nasze działania odzwierciedlały dobroć, prawdę i sprawiedliwość. W Ewangelii Jezus uzdrawia człowieka niewidomego od urodzenia, ukazując, że prawdziwe widzenie nie jest jedynie fizyczne, ale duchowe: jest to zdolność do rozpoznawania Bożego działania, nawet gdy objawia się ono w nieoczekiwany sposób. Ta niedziela zachęca nas do zbadania naszego spojrzenia: czy osądzamy po pozorach, czy pozwalamy Chrystusowi kierować naszymi wyborami jako dzieci światłości i czy jesteśmy wystarczająco uważni, by dostrzec Boga cicho działającego w naszym życiu. Zastanówmy się: Wielki Post to nauka patrzenia oczami Boga, życie jako dzieci światłości i rozpoznawanie Jego działania w naszym życiu, nawet gdy przybiera ono nieoczekiwane formy.
Don Giorgio