Święta Rodzina
Czytania: Księga Syracha 3, 2-6. 12-14; List do Kolosan 3, 12-21; Ewangelia według św. Mateusza 2, 13-15. 19-23.
W tę niedzielę okresu adwentowego święto Świętej Rodziny ukazuje, że tajemnica Boga z nami objawia się w kruchej, realnej tkaninie życia rodzinnego. Pismo Święte przedstawia rodzinę nie jako idealną przestrzeń pozbawioną napięć, ale jako żywą wspólnotę budowaną poprzez wzajemne relacje i zależności. Święty Paweł przypomina nam, że taka wspólnota jest możliwa tylko wtedy, gdy serca są przepełnione współczuciem, dobrocią, pokorą, łagodnością i cierpliwością – cnotami, których nie uczymy się w teorii, ale w codziennym współżyciu. Ewangelia konkretyzuje to poprzez ucieczkę Świętej Rodziny do Egiptu i ich cichy powrót do Nazaretu: Maryja, Józef i Jezus wspólnie zmagają się ze strachem, wygnaniem i niepewnością, połączeni zaufaniem i miłością. Boże Narodzenie uczy nas zatem, że Bóg wybiera życie rodzinne jako miejsce, w którym budowana jest wspólnota, nie poprzez kontrolę lub doskonałość, ale poprzez troskliwą opiekę, poświęcenie i wspólną wrażliwość. Kontemplując Świętą Rodzinę, jesteśmy zaproszeni do ponownego odkrycia naszych własnych rodzin jako świętych przestrzeni, w których mieszka Bóg, kształtując nas poprzez miłość, która jest przeżywana, sprawdzana i odnawiana każdego dnia. Zastanówmy się: Boże Narodzenie jest objawieniem obecności Boga w życiu rodzinnym, gdzie wspólnota budowana jest poprzez wspólną wrażliwość, cierpliwą miłość i codzienne akty współczucia.
Don Giorgio