Siostry Maryi Niepokalanej

Piątek, 13 listopada

Piątek 32. tygodnia okresu zwykłego, św. Franciszka Ksaweria Cabrini, Ewangelia: Łk 17,26-37
W dzisiejszej Ewangelii Jezus oświadcza: „Każdy, kto stara się zachować swoje życie, straci je, a kto je straci, ten je zachowa”. Słowa te ujawniają głęboki paradoks bycia uczniem: im bardziej staramy się zabezpieczyć nasze życie, trzymając się wszystkiego, tym bardziej ryzykujemy utratę tego, co nadaje życiu prawdziwy sens. Jezus przypomina czasy Noego i Lota, kiedy ludzie byli pochłonięci jedzeniem, piciem, kupowaniem, sprzedawaniem i budowaniem. Czynności te same w sobie nie były złe, ale stały się niebezpieczne, gdy ludzie pozwolili, by zajęły całą ich uwagę, nie pozostawiając miejsca dla Boga. Podobnie my możemy tak bardzo skupić się na ochronie naszego komfortu, dóbr materialnych, reputacji, osiągnięć i osobistego bezpieczeństwa, że zapominamy o głębszym sensie naszego istnienia. Życia nie zachowuje się poprzez egoistyczne trzymanie się go, ale poprzez hojne oddanie go w miłości. Jezus nie prosi nas, byśmy lekceważyli dar życia, ale byśmy odkryli jego prawdziwą wartość poprzez ofiarowanie się. Święta Franciszka Ksaweria Cabrini pięknie uosabiała tę prawdę. Porzucając znane otoczenie i bezpieczeństwo swojej ojczyzny, poświęciła swoje życie służbie imigrantom, ubogim i bezbronnym, pokonując niezliczone trudności dzięki niezwykłej wierze i odwadze. Odkryła, że życie ofiarowane w służbie innym nigdy nie jest życiem straconym, lecz życiem, którego owoce się zwielokrotniają. Przesłanie Chrystusa wzywa nas, byśmy wyszli poza strach przed utratą czegoś i odkryli radość z oddania się temu, co naprawdę ma znaczenie. Każde poświęcenie z miłości, każdy akt hojności i każda decyzja o przedłożeniu woli Bożej nad osobistą wygodę stają się inwestycją w życie wieczne. To, co zatrzymujemy wyłącznie dla siebie, w końcu przeminie; to, co dajemy z miłości, staje się częścią wieczności. Zastanówmy się: czy tak bardzo troszczę się o zachowanie własnego komfortu, bezpieczeństwa i osobistych interesów, że waham się przed hojnym oddaniem siebie, czy też odkrywam wolność i radość życia ofiarowanego w miłości i służbie Bogu oraz innym?

Don Giorgio