Piątek 1. tygodnia okresu zwykłego
Ewangelia: Mk 2, 1-12
W dzisiejszej Ewangelii spotykamy Jezusa, którego autorytet sięga najgłębszej rany ludzkiego serca: grzechu. Kiedy przynoszą do Niego paralityka, Jezus najpierw oferuje mu przebaczenie, ukazując, że uzdrowienie zaczyna się w środku, tam, gdzie wina i złamanie w milczeniu nas krępują. Jego władza odpuszczania grzechów nie jest sprawowana surowo, ale z radością i gotowością, odpowiadając na skruchę miłosierdziem, a nie wyrzutami. Odpuszczając grzechy, Jezus przywraca nie tylko ciało człowieka, ale także jego godność, wolność i komunię z Bogiem i innymi ludźmi. Ta scena przypomina nam, że skrucha nigdy nie spotyka się z odrzuceniem; otwiera ona drzwi do łaski, która zarówno uzdrawia, jak i podnosi nas na duchu. Przebaczenie nie jest przeszkodą dla radości, jest jej źródłem, ponieważ tam, gdzie grzech zostaje uwolniony, życie może wreszcie znów płynąć. Zastanówmy się: czy naprawdę wierzę, że Jezus pragnie mi przebaczyć i całkowicie mnie uzdrowić, i czy jestem gotów przedstawić Mu w pokucie moje najgłębsze grzechy i paraliżujące mnie słabości, aby móc powstać i kroczyć nowym życiem?
Don Giorgio