Święty Szczepan, pierwszy męczennik – święto
Pierwsze czytanie: Dz 6, 8-10; 7, 54-59
W dzień po Bożym Narodzeniu Kościół przedstawia nam świętego Szczepana, przypominając nam, że światło zrodzone w Betlejem natychmiast konfrontuje się z ciemnością świata. To, co Szczepan widział w chwili męczeństwa – „Widzę niebo otwarte” – to to samo niebo, które otworzyło się w noc Bożego Narodzenia, kiedy Bóg wkroczył w historię ludzkości. W Betlejem niebo otworzyło się cicho w żłobie; w Szczepanie otwiera się poprzez wierne świadectwo i ofiarną miłość. Boże Narodzenie objawia, że Bóg nie jest już odległy, a Szczepan pokazuje cenę i chwałę życia tą prawdą. Dziecko narodzone w pokorze staje się Panem, który daje siłę, by przebaczać, znosić cierpienie i dostrzegać poza przemocą życie wieczne. Boże Narodzenie nie jest zatem tylko sentymentem; jest początkiem życia tak zjednoczonego z Chrystusem, że nawet śmierć nie może ponownie zamknąć nieba. Zastanówmy się: Boże Narodzenie to otwarcie nieba dla ludzkości, kiedy Bóg wkracza do naszego świata w Chrystusie, czyniąc swoją obecność tak realną, że nawet cierpienie i śmierć nie mogą zamknąć komunii, którą On zapoczątkował.
Don Giorgio