Piątek 22. tygodnia okresu zwykłego
Pierwszy piątek miesiąca: Powierzmy się Najświętszemu Sercu Jezusa
Ewangelia: Łk 5, 33–39
W dzisiejszej Ewangelii Jezus jest pytany o post, ale Jego odpowiedź przenosi dyskusję z płaszczyzny praktyk religijnych na płaszczyznę relacji: „Czyż można zmusić towarzyszy oblubieńca do postu, gdy oblubieniec jest jeszcze z nimi?”. Przedstawiając siebie jako Oblubieńca, Jezus objawia najgłębsze znaczenie naszego życia duchowego: ostatecznie wszystko sprowadza się do naszej relacji z Nim. Modlitwa, post, pokuta, sakramenty, uczynki miłosierdzia i każda praktyka religijna mają wartość, ponieważ łączą nasze serca w sposób bardziej intymny z Jego Sercem. Nabiera to szczególnego znaczenia w pierwszy piątek miesiąca, kiedy kontemplujemy Najświętsze Serce Jezusa, Serce Oblubieńca, który nas kocha i pragnie naszej miłości w zamian. Pobożność chrześcijańska nie jest zatem przede wszystkim zbiorem praktyk, ale odpowiedzią miłości skierowaną do Osoby. Modlimy się, ponieważ pragniemy pozostać z Nim; ponosimy ofiary, ponieważ Go kochamy; przyjmujemy Eucharystię, ponieważ pragniemy komunii z Nim; i dokonujemy zadośćuczynienia, ponieważ Jego miłość jest dla nas ważna. Nowe wino Ewangelii potrzebuje nowego bukłaka: serca nieustannie odnawianego przez Jego miłość. Powierzenie się dzisiaj Najświętszemu Sercu oznacza pozwolenie, by wszystkie nasze zewnętrzne praktyki prowadziły nas do wnętrza, do tego intymnego miejsca, gdzie nasze serce spotyka się z Jego Sercem. Ostatecznie cel każdej pobożności jest prosty: poznać Oblubieńca, pozostać z Nim i kochać Go coraz bardziej. Zastanówmy się: czy moje modlitwy, ofiary i praktyki pobożnościowe, zwłaszcza nabożeństwo w pierwszy piątek miesiąca, prowadzą moje serce do głębszej relacji z Najświętszym Sercem Jezusa, Oblubieńcem, który mnie kocha?
Don Giorgio