Poniedziałek 15. tygodnia okresu zwykłego
Święty Henryk
Ewangelia: Mateusz 10:34-11:1
W dzisiejszej Ewangelii (Mateusz 10:34–11:1) Jezus mówi o cenie bycia uczniem, wzywając swoich naśladowców, by kochali Go ponad wszelkie inne przywiązania i wzięli swój krzyż. Na koniec jednak składa piękną obietnicę: „Kto was przyjmuje, mnie przyjmuje; a kto mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który mnie posłał”. Słowa te ukazują, że bycie uczniem to przede wszystkim relacja. Należeć do Chrystusa oznacza uczestniczyć w Jego własnej komunii z Ojcem i być z Nim tak głęboko zjednoczonym, że przyjęcie ucznia staje się przyjęciem samego Chrystusa. Chrześcijaństwo nie jest zatem jedynie zbiorem nauk czy obowiązków moralnych, ale żywą relacją z Jezusem, która przemienia każdą ludzką relację. Im bardziej zbliżamy się do Chrystusa, tym bardziej Jego obecność staje się widoczna poprzez nasze słowa, czyny i miłość. Inni powinni móc spotkać Go poprzez nas. Jednocześnie każdy akt gościnności, życzliwości i otwartości wobec tych, którzy noszą imię Chrystusa, staje się spotkaniem z samym Panem. Święty Henryk dobrze to rozumiał, wykorzystując swój autorytet nie dla osobistej chwały, ale w służbie Chrystusowi i Jego Kościołowi. Ewangelia przypomina nam, że sednem bycia uczniem jest komunia: życie w tak bliskiej jedności z Jezusem, że nasze życie staje się żywym odbiciem Jego obecności, przyciągając innych do pełnej miłości relacji, jaką On dzieli z Ojcem. Zastanówmy się: czy żyję w tak głębokiej relacji z Jezusem, że inni mogą Go spotkać poprzez moje słowa, moje czyny oraz sposób, w jaki ich przyjmuję i im służę?
Don Giorgio
