Święci Piotr i Paweł, apostołowie
Czytania: Dzieje Apostolskie 12,1-11; Psalm 33(34),2-9; 2 List do Tymoteusza 4,6-8, 17-18; Ewangelia według św. Mateusza 16,13-19 W uroczystość św. Piotra i św. Pawła Kościół dziękuje za dar posługi Piotrowej i misji apostolskiej powierzonej przez Chrystusa dla dobra Jego Kościoła. W Dziejach Apostolskich (12, 1–11) Piotr zostaje w cudowny sposób uwolniony z więzienia, ponieważ Pan pozostaje wierny temu, kogo wybrał, by umacniał swój lud. Jak głosi psalm: „Anioł Pański ratuje tych, którzy się Go boją”. Ocalenie Piotra nie jest jedynie osobistym błogosławieństwem; jest to znak, że sam Chrystus chroni posługę, którą ustanowił dla jedności swojego Kościoła. W Drugim Liście do Tymoteusza (4, 6–8; 17–18) Paweł daje świadectwo misyjnego wymiaru tego samego apostolskiego fundamentu: „Pan stanął przy mnie i dał mi siłę, aby przez mnie cała Ewangeliia mogła być głoszona, tak by usłyszeli ją wszyscy poganie”. Służba Piotrowa i misja apostolska istnieją po to, by Ewangelia dotarła do każdego narodu. Wreszcie w Ewangelii (Mt 16, 13–19) Jezus objawia fundament, na którym zbudowany jest Kościół: wyznanie wiary Piotra w Chrystusa: „Ty jesteś Chrystusem, Synem Boga żywego”. Skałą nie jest ludzka siła, lecz wiara objawiona przez Ojca, powierzona Piotrowi w służbie jedności. Każdy następca Piotra kontynuuje tę misję: umacnia braci w wierze, zachowuje jedność Kościoła i głosi Chrystusa aż po krańce ziemi. Dzisiaj dziękujemy, że Chrystus nadal prowadzi swój Kościół poprzez posługę Piotrową, tak aby wiara Apostołów pozostawała żywym fundamentem dla każdego pokolenia i widzialnym źródłem komunii dla całego Ludu Bożego. Zastanówmy się: czy moja wiara jest mocno zakorzeniona w Chrystusie i przeżywana w komunii z Kościołem, pozwalając mi przyczyniać się do jego jedności i głosić Ewangelię z odwagą i wiernością świętych Piotra i Pawła?
Don Giorgio