Poniedziałek 18. tygodnia okresu zwykłego
Ewangelia: Mt 14,22-36 W dzisiejszej Ewangelii uczniowie zmagają się z wiatrem, podczas gdy Jezus zbliża się do nich, idąc po wodzie. Piotr zaczyna iść w kierunku Pana, ale w chwili, gdy przenosi swoją uwagę z Jezusa na siłę wiatru, ogarnia go strach i zaczyna tonąć. Ta scena odzwierciedla naszą własną duchową podróż. Życie często przynosi silne wiatry, cierpienie, niepewność, porażki, choroby czy niepokój, i łatwo jest dać się pochłonąć ich sile. Jednak Jezus zachęca nas, byśmy skupiali się nie na burzy, ale na Jego obecności. Wiatr może być silny, ale Jego miłość jest silniejsza. Strach narasta, gdy mierzymy wielkość naszych problemów; wiara wzrasta, gdy rozważamy wielkość miłości Chrystusa. Nawet gdy Piotr zaczyna tonąć, Jezus natychmiast wyciąga do niego rękę i ratuje go. Pan nigdy nie opuszcza tych, którzy wołają do Niego. Każda burza staje się okazją do odkrycia, że nie podtrzymuje nas nasza własna siła, lecz Jego wierna miłość. Ewangelia przypomina nam, że pokój nie wynika z braku silnych wiatrów, ale z pewności, że Jezus jest z nami pośród nich. Kiedy skupiamy wzrok na Nim, odkrywamy, że Jego miłość jest zawsze potężniejsza niż cokolwiek, co grozi nam przytłoczeniem. Zastanówmy się: kiedy nadchodzą burze życia, czy skupiam się bardziej na sile wiatru, czy na pełnej miłości obecności Jezusa, który zawsze wyciąga do mnie rękę, by mnie ocalić?
Don Giorgio