Święta Łucja, dziewica, męczennica
Sobota drugiego tygodnia Adwentu
Adwent pogłębia nasze pragnienie najbardziej intymnej obietnicy wiary: życia i odpoczynku w przyjaźni z Bogiem. Słowa „Błogosławiony ten, kto cię ujrzał i zasnął w twojej przyjaźni” wyrażają nie tylko nadzieję na życie wieczne, ale także ciche pragnienie serca, by całkowicie należeć do Pana. Święta Łucja uosabia tę tęsknotę z jasną przejrzystością, jej życie i męczeństwo ujawniają duszę tak zakorzenioną w przyjaźni z Chrystusem, że nawet cierpienie nie mogło zgasić jej światła. Adwent zachęca nas do pielęgnowania tego samego pragnienia: nie tylko czekania na przyjście Boga, ale także wzrostu w relacji tak realnej, że podtrzymuje nas w życiu i pociesza nawet w śmierci. Tęsknota za Chrystusem w Adwencie oznacza pragnienie przyjaźni, która nadaje sens każdej chwili i daje pokój naszemu ostatecznemu odpoczynkowi, ufając, że Ten, który przychodzi, już zbliża się w miłości. Zastanówmy się: Adwent jest czasem tęsknoty za głęboką przyjaźnią z Chrystusem, za tak prawdziwą bliskością, która oświeca nasze życie i daje pokój naszemu ostatecznemu odpoczynkowi w Nim.
Don Giorgio