Święto Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny, sobota 33. tygodnia okresu zwykłego, Ewangelia: Łk 20,27–40
W dzisiejszej Ewangelii Jezus objawia piękną prawdę o naszej relacji z Bogiem: „On jest Bogiem nie umarłych, lecz żywych; dla Niego bowiem wszyscy żyją”. Jakże piękne jest to, że mamy żywego i kochającego Boga! Nasza wiara nie polega jedynie na przestrzeganiu zestawu nauk czy tradycji religijnych. Jest to żywa relacja z Tym, który nas zna, kocha i pragnie dzielić z nami swoje życie wieczne. Saduceusze próbowali zrozumieć zmartwychwstanie w ramach ograniczeń ziemskiej egzystencji. Jezus zachęca ich, by spojrzeli poza te ograniczenia i odkryli wielkość Bożej obietnicy. Ponieważ Bóg żyje, nasza relacja z Nim jest zawsze żywa i nawet śmierć nie może jej zakończyć. To przekonanie daje nam odwagę, by ze spokojem i nadzieją stawiać czoła niepewnościom życia. Dzisiaj, gdy świętujemy Ofiarowanie Najświętszej Maryi Panny, kontemplujemy życie całkowicie poświęcone żywemu Bogu. Relacja Maryi z Bogiem nie była jedynie częścią jej życia; była samym fundamentem jej istnienia. Jej radość wynikała z przynależności do Niego i z tego, że pozwalała, by Jego obecność kierowała całą jej drogą. My również jesteśmy zaproszeni do doświadczania piękna przynależności do Boga, który jest nieustannie obecny i działa w naszym życiu. Życie wieczne zaczyna się, gdy wchodzimy w komunię z żywym i kochającym Bogiem. Jaką pociechą jest świadomość, że jesteśmy kochani przez Kogoś, którego miłość nie ma końca! Zastanówmy się: czy doświadczam mojej relacji z Bogiem jako żywego i pełnego miłości spotkania, które napełnia moje codzienne życie radością, spokojem i nadzieją na wieczność?
Don Giorgio
