Sobota ku czci Najświętszej Maryi Panny
Sobota 12. tygodnia okresu zwykłego
Święty Cyryl z Aleksandrii, biskup, doktor Kościoła
Ewangelia: Mt 8, 5-17 W dzisiejszej Ewangelii rzymski setnik składa jedno z najwspanialszych wyznań wiary, jakie można znaleźć w Ewangelii: „Panie, nie jestem godzien, abyś wszedł pod mój dach; powiedz tylko słowo, a mój sługa zostanie uzdrowiony”. Są to właśnie słowa, które Kościół wkłada nam w usta przed przyjęciem Komunii Świętej. Łączą one trzy zasadnicze wymiary wiary. Po pierwsze, wyrażają wiarę w Osobę Chrystusa: setnik uznaje Jezusa za Pana, przed którym stoi w pokorze. Po drugie, ujawniają wiarę w Słowo Chrystusa: wierzy on, że Jezus nie musi być fizycznie obecny, ponieważ samo Jego słowo posiada boski autorytet i spełnia to, co głosi. Po trzecie, manifestują wiarę w osobistą moc Chrystusa nad każdym ludzkim życiem: żadna choroba, odległość, słabość ani cierpienie nie są poza zasięgiem Jego zbawczej mocy. Właśnie dlatego Jezus podziwia taką wiarę. Za każdym razem, gdy powtarzamy te słowa podczas Mszy św., jesteśmy zaproszeni, by uczynić je naszymi własnymi – nie jako rutynową formułę, ale jako szczery akt zaufania. W tym dniu upamiętniającym Najświętszą Maryję Pannę i św. Cyryla z Aleksandrii, który bronił prawdy o osobie Chrystusa, przypomina nam się, że autentyczna wiara zawsze prowadzi nas do pokornej ufności w Jezusa. Pan, którego przyjmujemy w Eucharystii, jest tym samym Panem, którego słowo uzdrawia, którego obecność zbawia, a którego moc nieustannie przemienia każde serce, które Mu ufa. Zastanówmy się: kiedy mówię: „Panie, nie jestem godzien… ale powiedz tylko słowo”, czy naprawdę wierzę w Osobę Chrystusa, czy całkowicie ufam mocy Jego Słowa i czy powierzam każdą część mojego życia Jego zbawczej mocy?
Don Giorgio