Sobota piątego tygodnia Wielkiego Postu
Ewangelia: J 11,45-56 W dzisiejszej Ewangelii, po wskrzeszeniu Łazarza, przywódcy zaczynają knuć spisek przeciwko Jezusowi. W trakcie dyskusji Kajfasz oświadcza: „Lepiej, żeby jeden człowiek zginął za lud, niż żeby cały naród zginął”. To, co zostało wypowiedziane jako polityczna kalkulacja, w Bożej opatrzności staje się głęboką prawdą zbawienia. Jezus rzeczywiście odda swoje życie, nie jako strategię, ale jako akt miłości. Ewangelia objawia tajemnicę Krzyża: to, co wydaje się odrzuceniem i ofiarą, jest w rzeczywistości drogą odkupienia dla wszystkich. W okresie Wielkiego Postu jesteśmy zaproszeni do kontemplacji tego paradoksu: Bóg przemienia ludzkie intencje w narzędzia łaski. Jezus nie opiera się temu przeznaczeniu, ale przyjmuje je dobrowolnie, ofiarowując się za życie świata. W miarę zbliżania się Wielkiego Tygodnia jesteśmy wezwani do uznania, że nasze zbawienie pochodzi z tej ofiarnej miłości, i do odpowiedzi poprzez powierzenie się Temu, który oddał za nas wszystko. Zastanówmy się: Wielki Post to powierzenie się ofiarnej miłości Chrystusa, który ofiarowuje swoje życie za nas, abyśmy mogli żyć.
Don Giorgio