Środa drugiego tygodnia Adwentu
Matka Boża z Loreto
Czytanie: Izajasz 40:25-31
W tym Adwencie Izajasz przypomina nam, że odnowa rodzi się z nadziei zakorzenionej w sile Boga, a nie w naszej własnej. „Ci, którzy pokładają nadzieję w Panu, odzyskują siły, wzbijają się w górę jak na skrzydłach orła, biegają i nie męczą się, idą i nie ustają”. Adwent wzywa nas do zatrzymania się, odetchnięcia, podniesienia wzroku ponad zmęczenie i niepewność oraz oczekiwania na działanie Boga. Matka Boża z Loreto, która przyjęła Słowo w skromnej przestrzeni swojego codziennego życia, pokazuje nam, że kiedy Bóg mieszka z nami, zwyczajność staje się miejscem wznoszenia się. W jej domu niebo dotknęło ziemi; w naszych sercach nadzieja pragnie zrobić to samo. Czekając na Chrystusa, jesteśmy zaproszeni do zamiany naszej słabości na Jego wytrwałość, naszego ciężaru na Jego skrzydła, naszych lęków na Jego cichą siłę. Adwent to nie tylko oczekiwanie, to odnowienie, czas, w którym Bóg uczy nas ponownie się podnosić. Zastanówmy się: Adwent to czas odnowy nadziei, w którym, wzmocnieni przez Boga, a nie przez własne wysiłki, ponownie podnosimy się w zaufaniu, zyskując nową siłę, by iść, biec, a nawet wzbić się w powietrze w oczekiwaniu na przyjście Chrystusa.
Don Giorgio