17 grudnia
Czytanie: Księga Rodzaju 49:2, 8-10
Wraz z nadejściem ostatnich, najbardziej intensywnych dni Adwentu, błogosławieństwo wypowiedziane nad Judą podnosi nasze serca ku tajemnicy trwałej obecności Boga w historii. „Berło nie odejdzie od Judy” nie jest jedynie stwierdzeniem dotyczącym sukcesji królewskiej, ale obietnicą, że przewodnia władza Boga pozostanie wśród Jego ludu. Przez pokolenia naznaczone wygnaniem, porażką i nadzieją berło to nieustannie wskazuje na Mesjasza, Jezusa, zrodzonego z rodu Judy, którego królestwo nie opiera się na dominacji, ale na wiernej obecności. Adwent zachęca nas do uznania, że Bóg nie porzuca ludzkiej historii; On pozostaje, towarzyszy i wypełnia swoje słowo w czasie. Czekając na przyjście Chrystusa, przypominamy sobie, że Jego panowanie jest już bliskie, cicho kształtując nasze życie i wzywając nas do zaufania w stałość Boga, który pozostaje z nami, pokolenie po pokoleniu. Zastanówmy się: Adwent jest czasem zaufania w wierną obecność Boga, uznając, że Jego przewodnictwo i obietnica pozostają wśród nas, gdy czekamy na przyjście Chrystusa Króla.
Don Giorgio