Środa 21. tygodnia okresu zwykłego
Matki Bożej Częstochowskiej
Ewangelia: Mt 23,27-32 W dzisiejszej Ewangelii Jezus posługuje się sugestywnym obrazem „pobielanych grobowców” – pięknych na zewnątrz, ale pełnych rozkładu w środku – aby ostrzec nas przed życiem, w którym pozory i rzeczywistość są od siebie oddzielone. Bóg pragnie, abyśmy byli piękni zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz – nie tylko poprawni w zachowaniu, słowach, praktykach religijnych i wizerunku publicznym, ale także czyści w naszych intencjach, pragnieniach, myślach i relacjach. Prawdziwa świętość tworzy harmonię między tym, co widzialne, a tym, co niewidzialne: to, co inni w nas widzą, powinno naturalnie wynikać z tego, co Bóg przemienia w naszym wnętrzu. Nie oznacza to, że musimy stać się doskonali, zanim zaczniemy czynić dobro; oznacza to raczej, że powinniśmy pozwolić łasce nieustannie oczyszczać serce, tak aby nasza zewnętrzna dobroć stała się prawdziwym wyrazem wewnętrznego życia z Bogiem. W tym dniu ku czci Matki Bożej Częstochowskiej Maryja oferuje nam przeciwieństwo „pobielanego grobu”: jej zewnętrzna prostota odzwierciedlała niezwykłe wewnętrzne piękno. Jej słowa i czyny płynęły z serca całkowicie otwartego na Boga. Ewangelia zachęca nas zatem nie tylko do tego, by dobrze wyglądać, ale by stać się dobrymi – by pozwolić Chrystusowi uczynić nasze serca tak pięknymi dzięki prawdzie, pokorze, miłosierdziu i miłości, że piękno, które inni widzą na zewnątrz, będzie autentycznym odzwierciedleniem piękna, jakie Bóg tworzy w nas. Zastanówmy się: czy dobroć, którą inni widzą we mnie, jest prawdziwym odzwierciedleniem serca oczyszczanego i upiększającego się przez Boga, czy też bardziej zależy mi na tym, by wyglądać na dobrego, niż by stać się dobrym?
Don Giorgio