Święty Franciszek Ksawery, kapłan
Środa pierwszego tygodnia Adwentu
Czytanie: Izajasz 25,6-10a
Proroctwo Izajasza odkrywa najgłębsze pragnienie Adwentu: obietnicę Boga, który nie pozostaje w oddaleniu, ale przychodzi, aby uleczyć ludzkie serce w jego najbardziej wrażliwym miejscu. Na swojej świętej górze Pan przygotowuje ucztę pełną radości, komunii i obfitości, znak zbawienia przeznaczonego dla wszystkich narodów. A w centrum tej obietnicy znajduje się czuły gest: „Pan Bóg otrze łzy z wszystkich twarzy”. Adwent to czas, w którym pozwalamy tej nadziei zbliżyć się do nas, nie jako abstrakcyjnej idei, ale jako osobistej prawdy. Bóg przychodzi, aby otrzeć moje łzy, twoje łzy, ukryte łzy świata. Przychodzi, aby usunąć każdą zasłonę strachu, winy lub smutku, która nas obciąża. W tym świetle jasne staje się misyjne zapalenie św. Franciszka Ksawerego: przemierzał kontynenty, aby głosić, że taki Bóg jest prawdziwy, że jest Tym, który leczy, gromadzi i obejmuje każdego człowieka. Zastanówmy się: Adwent to czas, w którym otwieramy nasze serca na Boga, który zbliża się, aby otrzeć każdą łzę, zastępując smutek radosną komunią Jego zbawczej miłości.
Don Giorgio
