5 listopada tego roku stał się dla Regionu Tanzanijskiego dniem szczególnego świadectwa wiary, pamięci i zakonnej jedności. Odpowiadając na postanowienie ostatniej Kapituły Generalnej, Siostry ze wszystkich placówek w Tanzanii zebrały się w Chikukwe, aby wspólnie modlić się za zmarłe Siostry z naszego Zgromadzenia. To głęboko poruszające wydarzenie pokazało, jak żywa i szanowana jest w nas tradycja modlitewnej łączności z tymi, które odeszły już do Pana. To wydarzenie zgromadziło bardzo dużą liczbę sióstr. Aby stanąć wspólnie do modlitwy, Siostry podjęły ogromny trud i poświęciły swój czas oraz siły. Z każdej, nawet najbardziej odległej placówki, przybyła delegacja. Dla części Sióstr dotarcie na miejsce oznaczało aż dwa dni spędzone w trudach dalekiej podróży. Ten wysiłek i determinacja były jednak najpiękniejszym dowodem na to, jak wielką wagę tanzanijskie Siostry przywiązują do pielęgnowania pamięci o naszych zmarłych współsiostrach. Centralnym punktem spotkania była uroczysta Msza święta, podczas której polecano Bogu dusze zmarłych członkiń Zgromadzenia. Po Eucharystii wyruszyła procesja na cmentarz w Chikukwe – jedyny jak dotąd nasz cmentarz zakonny w Tanzanii. Tam, w atmosferze głębokiego skupienia, odbyła się wspólna modlitwa, której kulminacyjnym i niezwykle symbolicznym momentem było poświęcenie jedynego jak na razie grobu na tym cmentarzu. Dla Sióstr w Tanzanii ta wspólna modlitwa była wyrazem głębokiej łączności z całą historią i duchowym dziedzictwem Zgromadzenia. Pokazała, że więzy zakonne przekraczają granicę śmierci, a pamięć o tych, które budowały nasze Zgromadzenie, jest ważna dla naszej tożsamości. To wyjątkowe spotkanie było jednak ważne nie tylko w kontekście pamięci o zmarłych, ale stało się też mocnym impulsem dla budowania jedności żyjących członkiń regionu. Po zakończeniu części liturgicznej i modlitewnej, Siostry spotkały się na wspólnej agapie. Siostrzane spotkanie i radosne świętowanie w duchu wspólnoty były doskonałą okazją do rozmów, umocnienia więzi i podzielenia się codziennością.
Bogu niech będą dzięki za ten święty czas, za dar wspólnoty oraz za świadectwo miłości i wierności, jakie Siostry z Tanzanii dały całemu Zgromadzeniu.