Wraz z końcem roku wdzięczność staje się najbardziej ożywczą emocją, jaką możemy wybrać. Wdzięczność to ciche uznanie, że Bóg był obecny na każdym kroku naszej podróży, często niewidoczny, ale zawsze wierny. Wywodzi nas ona poza egocentryczną satysfakcję i uczy nas dostrzegać, jak wiele naszego sukcesu wynika z życzliwości, cierpliwości i obecności innych. W chwilach radości wdzięczność tworzy przestrzeń dla innych, pozwalając, aby wspólne szczęście stało się głębsze i piękniejsze. Jednocześnie wdzięczność pozwala nam zachować pokorę, przypominając nam, że każde zakończenie jest również zaproszeniem do rozwoju, doskonalenia się i rozpoczęcia od nowa z mądrzejszym sercem i bardziej hojnym duchem.
Don Giorgio